Natarajar அம்பலத்தரசே அருமருந்தே

இமயமலையில் ஒரு இனிய யாத்திரை -18

2012-01-27T10:01:00.000-08:00

பத்ரிநாதர் தரிசனம்

பத்ரிநாதர் -இராவல் அவர்களின் பூஜா மூர்த்தி

நீலகண்ட சிகர வடிவத்தில் மிக்கார் அமுதுண்ண ஆலமுண்ட நீலகண்டனை திவ்யமாக தரிசித்து விட்டு பத்ரிநாதரை தரிசனம் செய்ய கிளம்பினோம். முதலில் நாரத குண்டத்தில் தீர்த்தமாடி விட்டு பின் பத்ரிநாதரை சேவிக்க செல்வதற்கு முன், பத்ரிநாத் தலத்தின் பெருமைகளை முதலில் பார்க்கலாமா அன்பர்களே?

சிம்ம துவாரம் பத்ரிநாத்

வசிஷ்ட முனிவரின் மனைவி அருந்ததி பத்ரிநாத் தலத்தின் பெருமைகளை கூறுமாறு கேட்க வசிஷ்டர் கூறுகின்றார். " பத்ரிநாத்தை தரிசிப்பவன், அவன் எப்படிப்பட்ட பாவியாயினும், பக்தியினால் புனிதமடைந்து மோக்ஷமும் அடைகின்றான். பத்ரிநாதரின் தரிசனம் கிடைப்பது அவ்வளவு எளிதல்ல. எவனொருவன் வாழ்நாள் முழுவதும் இறைவனை பிரார்த்தனை செய்கின்றானோ, அவனுக்குத்தான் பத்ரிநாதரின் தரிசனம் கிட்டுகின்றது. அவனுடைய பாவங்கள் நீங்கும். உள்ளம் தூய்மை பெறும். எந்த குற்றத்தை செய்தவனும், வேறெந்த க்ஷேத்திரத்திலும் அவனுடைய பாவங்களிலிருந்து விடுபட வழியின்றிப் போனவனும் கூட பத்ரிநாதரின் கருணையினால் சுவர்க்க லோகத்தை அடைகின்றான். எவன் கங்கையில் நீராடி, உடைகளையும், ஆபரணங்களையும் பத்ரிநாதருக்கு சமர்பிக்கின்றானோ அவனுக்கு மோட்ச லோகத்தில் நிச்சயம் இடம் கிட்டும். எவன் அகண்ட தீபம் ஏற்றுகின்றானோ அவன் சிரேஷ்டராகின்றான். எவன் பத்ரிநாதரின் கோயிலை வலம் வருகின்றானோ, அவரது பாதாரவிந்தங்களை பற்றிக் கொண்டு பிரார்த்தணை செய்கின்றானோ அவன் அஸ்வமேத யாகம் செய்த பலனை பெறுகின்றான். இவ்வாறு சிறப்பு பெற்ற பத்ரிநாத் தலத்தின் மற்ற சிறப்புகளைக் காணலாமா?

நாராயண பர்வதத்தின் மடியில்

அலக்நந்தாவின் கரையில்

பூலோக வைகுண்டம் பத்ரிநாதம்

நமது பாரத தேசமெங்கும் உள்ள அனைத்து தலங்களிலும், நான்கு திசைகளிலும் உள்ள பரம பவித்ரமான ஸ்தலங்கள் “சார் தாம்” என்று அழைக்கப்படுகின்றன. ஆதிசங்கரர் இந்த நான்கு தலங்களிலும் தமது பீடத்தை ஸ்தாபிதம் செய்தார். மேலும் உத்தராகண்ட் மாநிலத்தின் சோட்டா சார்தாம் தலத்திலும் ஒன்று பத்ரிநாத். இந்த சிறப்பு இந்த தலத்திற்கு மட்டுமே உண்டு.

மஹாலக்ஷ்மித் தாயாருக்கு மிகவும் உகந்த தலம். பத்ரி எனப்படும் இலந்தை மரத்தினடியில் மஹாலக்ஷ்மித் தாயார் தவம் செய்ய அதற்கு பிரசன்னமாகி பெருமாள் அதே இலந்தை மரத்தடியில் சேவை சாதித்து நமக்கு முக்தி வழங்கும் முக்தி தாம்.

அஷ்டாத்திர மந்திரத்தை உபதேசம் செய்த தலம். பெருமாள் நர நாராயணகர்களாக அவதாரம் செய்து தவம் செய்து நாம் எல்லோரும் உய்ய நலம் தரும் தானே குருவாகவும், சீடனாகவும் “ஒம் நமோ நாராயணா” என்னும் திருமந்திரத்தை அருளிய தலம்.

அலக்நந்தா நதியின் மேற்குக் கரையில் நர நாரயண சிகரங்களுக்கிடையில் அமைந்துள்ள தலம். சங்கராச்சாரியருக்கு பெருமாள் நரசிங்கமூர்த்தியாக சேவை சாதித்த தலம்.

பத்ரிநாதரை தரிசிக்க செல்லும்

சொக்கலிங்கம், வைத்தி, மனோகரன், இரவி

வியாச முனிவர் கூற தந்தத்தை உடைத்து முழுமுதற் கடவுள் விநாயகப் பெருமான் மஹா பாரதம் எழுதிய தலம்.

இந்த பூவுலகில் பெருமாள் பிரத்யக்ஷமாக ஆச்சாரியனாக சேவை சாதிக்கும் தலம்.

ஆழ்வார்களால் மங்களாசாசனம் செய்யப்பட்ட 108 திவ்யதேசங்களுள் ஒன்று இந்த பத்ரிகாச்ரமம். .

வடதிசைமதுரைசாளக்கிராமம் வைகுந்தம்துவரையயோத்தி

இடமுடைவதரியிடவகையுடைய எம்புருடோத்தமனிருக்கை

என்று பெரியாழ்வாரும்,

சீராரும்மாலிருஞ்சோலை திருமோகூர்

பாரோர் புகழும் வதரி வடமதுரை

என்று திருமங்கையாழ்வாரும் மங்களாசாசனம் செய்துள்ளனர். இவ்வதரி திவ்ய தேசத்தை 22 பாசுரங்களால் மங்களாசாசனம் செய்துள்ளார் திருமங்கையாழ்வார்.

இத்தலம் பெருமாள் தானாகவே எழுந்தருளிய ஸ்வயம்வக்த ஸ்தலங்களுள் ஒன்று. மற்ற தலங்கள் ஸ்ரீரங்கம், ஸ்ரீமுஷ்ணம், திருப்பதி, வானமாமலை, புஷ்கரம், நைமிசாரண்யம், சாளக்கிராமம் ஆகியவை ஆகும்.

நாரதர் குண்டம்

பத்ரிநாதர் ஆலயம் எப்போது நிறுவப்பட்டது என்பதற்கு வரலற்றுப்பூர்வமான ஆதாரங்கள் ஏதும் இல்லை. புத்தர் காலத்தில் நாரத குண்டத்தில் வீசிய இந்த சாலக்கிராம மூர்த்தியை ஆதி சங்கரர் கண்டெடுத்து அதை தப்த குண்டத்திற்கும் கருட சிலாவிற்கும் இடையில் பைரவி சக்கரத்தின் மேல் பிரதிஷ்டை செய்தார். 5ம் நூற்றாண்டில் குஷ்ட நோயால் அவதிப்பட்ட கர்வால் மஹாராஜா, வரதராஜ ஆச்சாரியார் என்ற குருவின் யோசனைப்படி இந்த மூர்த்தியை தற்போது உள்ள இடத்தில் நிறுவினாராம். இதனால் அவரது அந்த நோய் நீங்கியது.

நந்த பிரயாகையிலிருந்து சதோபந்த வரையிலான ஷேத்ரம் பத்ரி விஷால் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. சகஸ்ர கவசன் என்ற அரக்கனை வதம் செய்ய பெருமாள் நர நாராயணர்களாய் பத்ரி ஆசிரமம் வந்து தவம் செய்த போது மஹாலக்ஷ்மி தாயார் இலந்தை(பத்ரி) மரமாக இருந்து நிழல் கொடுத்தாள், தவம் செய்யும் போது ஸ்திரீகளை தொடுவதில்லை என்ற விரதம் கொண்டதால், பெருமாள் வளர வளர மரமும் வளர்ந்தது எனவே விசாலமான என்ற பொருளில் இத்ஷேத்ரம் பத்ரி விஷால் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது.

தப்த் குண்டம்

தவம் செய்யும் பத்ரிநாதரை தரிசனம் செய்யாமல் முக்தி அடைய முடியாது என்று நம்புகிறார்கள். பனிக் காலத்தில் ஆறு மாதங்கள் திருக்கோவில் மூடியிருக்கும், அப்போது உற்சவ மூர்த்தி ஜோஷிமட் நரசிம்மர் ஆலயத்தில் இருப்பார். அப்போது பத்ரி நாதரை நாரதர் பூஜை செய்வதாக ஐதீகம். மஹா லக்ஷ்மித்தாயார் சன்னதியின் உள்ளே இருப்பார். திருக்கோவில் மூடும் போது ஏற்றப்பட்ட அகண்ட தீபம் ஆறு மாதம் கழித்து மீண்டும் திறக்கும் போது அப்படியே அனையாமல் இருக்கும் அற்புதம் நடக்கும் தலம்.

நீராடிவிட்டு பத்ரிநாதரை தரிசிக்க செல்கின்றோம்

இமயமலைச்சாரலில் அமைந்துள்ள பத்ரிஷேத்ரம் காலம் காலமாகவே ரிஷிகளையும் யோகிகளையும் ஈர்த்து வந்துள்ளது. வசிஷ்டர், காஷ்யபர், அத்ரி, ஜமதக்னி, கௌதமர், விசுவாமித்திரர், அகஸ்தியர் ஆகிய சப்த ரிஷிகள் தவம் செய்த புண்ணிய பூமி இந்த பத்ரிகாஸ்ரமம்.

கடல் மட்டத்திலிருந்து 3100 மீ உயரத்தில் நர நாராயண சிகரங்களுக்கிடையில் சுற்று சூழல் பாதிக்கப்படாத இயற்கைச் சூழலில், 400 அடி உயர வஸுதரா என்ற அருவியிலிருந்து இறங்கி வரும் அலக்நந்தா ஆற்றின் வலக்கரையில் இத்தலம் அமைந்துள்ளது.

கருட ஷிலா

ஒரு காலத்தில் பத்ரி யாத்திரை வாழ்வின் கடைசி யாத்திரையாக கருதப்பட்டது. எனவே பலர் தங்களது நான்காவது ஆசிரமத்தில் இங்கு வந்து தவம் செய்ததால் இப்பூமி தபோ பூமி , தபோவன் என்று அழைக்கப்பட்டது.

பத்ரிநாதரை சேவித்த பின் மகிழ்ச்சியில் மனோகரன்

பத்ரிநாதர் வைஷ்ணவர்களுக்கு வைகுண்டநாதன், சைவர்களுக்கு பஞ்சமுகி சிவன், சாக்தர்களுக்கு காளி, பௌத்தர்களுக்கு சாக்கிய முனி, ஜைனர்களுக்கு தீர்த்தங்கரர்.

தமருகந்ததுஎவ்வுருவம் அவ்வுருவம்தானே

தமருகந்தது எப்பேர் மற்றபேர் என்றபடி எந்த வடிவில் பக்தர்கள் வழிபடுகின்றார்களோ அந்த வடிவில் அவர்களுக்கு காட்சி அளிக்கின்றார் பத்ரிநாதர்.

ஆதி சங்கர பகவத் பாதாள்

தமது எட்டாவது வயதில் காலடியிலிருந்து புறப்பட்ட ஆதிசங்கரர் பாரத தேசமெங்கும் நடந்து இமயமலையின் உயரத்தில் அமைந்துள்ள பத்ரிகாசிரமத்தை தனது 14வது வயதில் அடைந்து நாரத குண்டத்திலிருந்து பத்ரிநாதரை எடுத்து புனர் பிரதிஷ்டை செய்தார். இக்கோவிலின் பூஜா முறையையும் இவரே வகுத்துக் கொடுத்தார். பத்ரிநாதருக்கு பூஜை செய்யும் உரிமையை கேரள பிராமணர்களுக்கு அளித்தார் இவர்கள் ராவல் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். அந்த முறை இன்றும் பின்பற்றப்படுகின்றது. ஆதி சங்கரர் இங்கிருந்த போது வேத வியாசரின் பிரம்ம சூத்திரத்திற்கு பாஷ்யம் எழுதினார். ஆதி சங்கராச்சாரியருக்கு தனி சன்னதி உள்ளது.

அலக்நந்தா படித்துறை

அலக்நந்தா பாலமும்

கோடையில் பக்தர்கள் வரிசையில் நிற்பதற்கான கொட்டகையும்

இவ்வளவு சிறப்பு வாய்ந்த பத்ரிநாதரை தரிசிக்க புறப்பட்டோம். தப்த் குண்டத்தில் குளிக்க வேண்டும் என்பதால் அதற்கான மாற்று உடைகளையும் , மற்றும் பூஜை பொருட்களை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு சென்றோம். அக்னி தேவன் தவம் செய்து பத்ரி நாதரை தரிசனம் செய்த போது உண்டாக்கிய குளமே தப்த் குண்டம் ஆகும். இது ஒரு வெந்நீர் குளம், கருட ஷிலாவிலிருந்து உற்பத்தி ஆகி ஓடி வருகின்றது. இது ஒரு குளத்தை அடைகின்றது. அடுத்து நாரத குண்டம், இது நாரத ஷிலாவில் இருந்து உற்பத்தியாகி வரும் வெந்நீர் ஊற்று. இந்த நாரத குளத்தில் இருந்துதான் பத்ரிநாதரை மீட்டு ஆதி சங்கரர் புனர் பிரதிஷ்டை செய்தார். இந்த குளங்களில் முதலில் நீராடினோம். தப்தகுண்டத்தை சுற்றிலும் ஐந்து பாறைகள் அமைந்துள்ளன அவையாவன நாரத ஷிலா, கருட ஷிலா, மார்க்கண்ட ஷிலா, நரசிங்க ஷிலா, மற்றும் வராஹ சிலாக்கள் உள்ளன. நாரத ஷிலா நாரதர் தவம் செய்த பாறை ஆதியில் கலி கால ஆரம்பத்தில் நாரதர் பத்ரிநாதரை இவர் பிரதிஷ்டை செய்தார். இப்போதும் பனிக்காலத்தில் கோயில் மூடப்பட்டிருக்கும் போது நாரதர் பத்ரிநாதருக்கு நித்ய பூஜை செய்வதாக ஐதீகம். கருடன் தவமிருந்த பாறை கருடஷிலா. தவத்தின் பயனாக பெரும் பலசாலியாகும் வரமும், மேலும் இத்தலத்தில் எப்போதும் பெருமாளுடன் சேவை சாதிக்கும் பாக்கியமும் பெற்றான். மேலும் பிரஹலாதா தாரா, கூர்ம தாரா, ஊர்வசி தாரா, பிருகு தாரா, மற்றும் இந்திர தாரா என்னும் ஐந்து நீர் வீழ்ச்சிகளும் உள்ளன.

ஆதி கேதாரீஸ்வரர் சன்னதி

தப்த் குண்டத்தில் நீராடிய பின்னர் முதலில் ஆதி கேதாரீஸ்வரரை தரிசனம் செய்து விட்டு பத்ரிநாதருக்கு படைக்க பிரசாதம் வாங்கிக்கொண்டு படிகள் ஏறி சென்றோம். முதலில் நமக்கு காட்சி தருவது அற்புதமான சிம்ம துவாரம் இது போன்ற ஒரு அற்புதமான அமைப்பை வேறு எந்த ஆலயத்திலும் காண முடியாது. கிழக்கு நோக்கிய கோவில் பத்து தூண்கள் உள்ளன அவை விஷ்ணுவின் பத்து அவதாரங்களை குறிக்கின்றன, சிம்மங்கள் , கஜங்கள் தாங்க பல வித மரவேலைப்படுகளுடன் பல வர்ணத்தில் மூன்று சுவர்ண கலசங்களுடன் எழிலாக விளங்குகின்றது சிம்ம துவாரம். இதன் முன் நின்று புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்ளாத அன்பர்களே இல்லை என்று சொல்லலாம். சிம்ம துவாரத்தின் நுழையும் போது கருடாழ்வாரை தரிசனம் செய்கின்றோம். ஒரு பிரகாரம் பிரகாரத்தில், செந்தூரம் பூசப்பெற்ற விநாயகர், பிரம்மா, விஷ்ணு, கருடன், சூரிய நாராயணர், ஹனுமன் சிற்பங்கள் அற்புதமாக உட்புற சுவரில் அமைந்துள்ளன. பிரகாரத்தில் வடக்கு நோக்கி மஹாலக்ஷ்மி தாயாருக்கு தனி சன்னதி, தாயாரின் பெயர் அரவிந்தவல்லி. அம்மன் சன்னதி கோபுரமும் பொன் வேய்ந்த கோபுரம். தீபாவளி பெரிய பிராட்டிக்கு விசேஷம். அம்பாளுக்கு சேலை சார்த்துவது மிகவும் நல்ல பிரார்த்தனை. இங்குள்ள அன்பர்கள் மங்கல பொருட்களான, குங்குமம், மஞ்சள், கண்மை, வளையல் படைத்து தாயாரை வழிபடுகின்றனர்.

அடுத்த சன்னதி பத்ரிநாதர் உற்சவர் சன்னதி. இவர் வெள்ளி மூர்த்தம், நின்ற கோலத்தில் சதுர்புஜனாய் , சங்கு சக்ரதாரியாய் சேவை சாதிக்கின்றார். பனி காலத்தில் ஜோஷிர்மட் செல்பவர் இவர்தான். அப்போது தாயார் உள் சன்னதிக்கு எழுந்தருளுகிறார். எதிரே பெருமாளின் தங்க கோபுர கலசத்தைக் காணலாம். கர்ப்பகிரக சுவரில் தர்மசீலா, காமதேனு உள்ளன, இவற்றை வணங்கிச் செல்கின்றனர் அன்பர்கள், சன்னதிக்கு பின்புறம் நரநாராயணர் சன்னதி, கையில் சக்கரத்துடன் நாராயணரும், வில்லேந்திய கோலத்தில் நரனும்( கிருஷ்ண – அர்ச்சுனரராக ) சேவை சாதிக்கின்றனர். தெற்கு நோக்கி ஷேத்ரபாலரான கண்டாகர்ணன் மற்றும் ஹனுமன் சன்னதி உள்ளது. கண்டாகர்ணன் இங்குள்ள கிராமமான மானாவின் கிராம தேவதை, இவரை வணங்கிய பிறகே பத்ரிநாத் யாத்திரை நிறைவடைகின்றது என்பது ஐதீகம்.

குபேரன், கருடன், பத்ரிநாதர், உத்தவர், நாரதர், நரநாராயணர்

மாலை சிருங்கார தரிசனம்

பின்னர் பத்ரி நாதர் சன்னதிக்கு சென்றோம். மூன்று பகுதிகளாக உள்ளது சன்னதி. மூலஸ்தானம் பொன் வேயப்பட்ட கோபுரத்தின் கீழே சேவை சாதிக்கின்றார் பத்ரிநாதர். வெள்ளி மஞ்சத்தில் உடன் குபேரன், அஞ்சலி ஹஸ்தத்துடன் நின்ற கோலத்தில் பெருமாளின் வாகனமும் கொடியுமான கருடன், உத்தவர், நாரதர், நரநாரயணர்களுடன் பஞ்சாயாதன் முறையில் சேவை சாதிக்கின்றார் பத்ரிநாதர், அகண்ட தீபம் எப்பொழுதும் எரிந்து கொண்டிருக்கின்றது . அடுத்த பகுதி தரிசன மண்டபம் இங்குதான் பூஜைகளும் மற்ற சடங்குகளும் நடைபெறுகின்றன. அடுத்து சபா மண்டபம், கருங்கல்லால் ஆன தூண்கள், தூண்களில் அற்புதமான சிற்பங்கள் , மேலே தசாவதாரக் கோலங்கள், கர்ப்ப கிரகத்தின் முகப்பில் கஜலக்ஷ்மி, வெள்ளி கவசம் சார்த்தப்பட்டுள்ளது . உள் துவாரபாலகர்கள் தென்னக அமைப்பில் உள்ளனர். மேலே “ஓம் நமோ பகவதே வாசுதேவாய:” என்னும் மந்திரம் . பக்தர்கள் இங்கிருந்து தான் பத்ரிநாதரை தரிசனம் செய்கின்றனர்.

சாலக்கிராம மூர்த்தமான பத்ரி நாராயணர், ஜடா முடியோடு சதுர்புஜனாய், சங்கு சக்கரம் ஏந்தி மடியில் மற்ற இரு கரங்களை யோக முத்திரையுடன் வைத்து பத்மாசன கோலத்தில்- தியான ரூபத்தில் பிரதான சந்நிதியில் சேவை சாதிக்கின்றார். நிஜ ரூபத்தை காலை அபிஷேகத்தின் போது மட்டுமே சேவிக்கலாம். பின்னர் அலங்காரம் ஆகிவிட்டால் முக தரிசனம் மட்டுமே கிட்டுகின்றது. ஆராவமுது பத்ரி நாதரின் அலங்காரம், தலைக்கு மேலே தங்க குடை தலையிலே தங்க கிரீடம், கிரீடத்தில் வைர மணிகள் மின்னுகின்றன, இரு புறமும் மயில்பீலி, திருமுகத்தில் சந்தன திலகத்தில் வைர திருமண், வெள்ளிக்கவசம், திருமார்பில் இரத்தின பதக்கங்கள், கௌஸ்துபம், வனமாலை மின்ன சங்கு சக்ரதாரியாய் எழிலாக அழகிய மலர் மாலைகள். துளசி மாலைகள், வாடாத இந்த பத்ரி ஷேத்திரத்தின் மலர் மாலைகளுடன் சேவை சாதிக்கின்றார் முக்தியளிக்கும் பத்ரிநாதர், பெருமாளை ஆழ்வார்களின் பாசுரம் பாடி சேவித்தோம்.

எய்த்தசொல்லோடுஈளையேங்கி இருமியிளைத்துஉடலம்

பித்தர்போலசித்தம்வேறாய்ப் பேசிஅயராமுன்

அத்தன்எந்தைஆதிமூர்த்தி ஆழ்கடலைக்கடைந்த

மைத்தசோதிஎம்பெருமான் வதரிவணங்குதுமே.

(வயதானபின் சென்று தரிசித்துக் கொள்ளலாம் என்று நினைக்காமல் இளமையிலேயே, உடல் நலம் நன்றாக உள்ள நிலையில் பெருமாளை தரிசனம் செய்து விடுங்கள் என்று கூறுகின்றார் திருமங்கைமன்னன்)

முதல் தடவை சென்ற போது கூட்டம் அதிகமாக இருந்தது, தரிசனம் முடித்துவிட்டு இன்னொரு முறை சன்னதி வலம் வந்த போது கூட்டம் குறைந்திருந்தது இரண்டாவது முறை உள்ளே சென்று தெவிட்டாத தெள்ளமுதை இன்னும் அதிகநேரம் சேவித்தோம். அப்போதும் திகட்டவில்லை இன்னொரு முறை வாய்ப்பு கிட்டுமோ தெரியவில்லை இன்னொரு முறையும் சேவித்து விடுவோம் என்று மூன்றாவது முறையாகவும் சேவித்து விட்டு மிகுந்த மனமகிழ்ச்சியுடன், வெளியே வந்தோம். மே ஜூன் மாதங்களில் சென்றால் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும், வரிசை இரண்டு மூன்று கி.மீ தூரத்திற்கு நிற்கும் அப்போது இவ்வாறு ஆர அமர தரிசனம் செய்ய முடியாது ஆனால் நிலசரிவுகள் இருக்காது.

இராவல் அவர்களின் பூஜா மூர்த்திகள்

பத்ரிநாதரை திவ்யமாக சேவித்த பின்னர் ராவல் அவர்களை சென்று தரிசனம் செய்தோம், அவர் பத்ரிநாதருக்கு சாற்றிய சந்தனமும், துணியும், துளசியும் பிரசாதமாக அளித்தார். திரு. தனுஷ்கோடி அவர்களுக்கு பரிச்சயமான திரு.தேஷ்பாண்டே அவர்கள் இங்கு பத்ரிநாத்தில் தங்கி இருக்கின்றார் அவர் ஒரு வழி காட்டியை அனுப்பியிருந்தார் அவர் எல்லா இடங்களையும் சுற்றிக்காண்பித்தார். பின்னர் பிரம்ம கபாலம் சென்று ஒரு மிகவும் முக்கியமான கடமையை செய்தோம்.

பிரம்ம கபாலத்தில் பித்ரு தர்ப்பணம்

வழிகாட்டி, தேஷ்பாண்டே, தனுஷ்கோடி

நாம் எப்போதும் நமது பித்ருக்களுக்கு கடமைப்பட்டவர்கள், வருடம் தவறாமல் அவர்களுக்கு சிரார்த்தம் கொடுப்பது நமது கடமைகளுள் ஒன்று. இங்குள்ள பிரம்ம கபாலம் என்னும் இடம் மறைந்த நம் முன்னோர்களுக்கு பிண்ட தர்ப்பணம் செய்ய சிறந்த இடம். இந்த பிரம்ம கபாலத்தின் மகிமை என்னவென்று முதலில் காணலாமா? ஆதிகாலத்தில் பிரமனுக்கும் சிவனைப் போல ஐந்து முகங்கள், ஒரு முகம் மிகவும் ஆணவத்துடன் இருந்ததால் சிவபெருமான் அந்த ஐந்தாவது தலையை தனது நகத்தால் கீறி எடுத்தார். இதனால் அவரை பிரம்மஹத்தி தோஷம் பற்றியது அந்த பிரம்ம கபாலமும் அவர் கையில் ஒட்டிக்கொண்டது. அவர் பல் வேறு தலங்களுக்கு சென்றும் விமோசனம் கிட்டவில்லை. இந்த பத்ரி ஷேத்திரத்தில் அலக்நந்தாவின் கரையில் வந்து பிண்ட தர்ப்பணம் செய்ய பிரம்ம கபாலம் அவர் கையை விட்டு விலகி அங்கேயே தங்கி விட்டது . ஆகவே பித்ருகளுக்கு பிண்டப் பிரதானம் அளிப்பது மிகவும் சிறந்தது. முறையாக வருடாவருடம் சிரார்த்தம் செய்ய முடியாதவர்கள், காசி , கயா முதலிய தலங்களில் செய்யாதவர்கள் இங்கு பிண்டதானம் செய்வது நல்லது. இங்கு செய்யும் பித்ரு காரியம் கயாவில் ஒரு கோடி முறை செய்வதற்கு ஒப்பானது. இங்கு ஒரு தடவை பிண்டதானம் செய்ய முன்னோர்கள் முக்தியடைகின்றர் எனவே மறுபடியும் அவர்களுக்கு பிதுர் காரியம் செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை என்று சிலர் கூறுகின்றனர். குடும்பத்தில் மூத்தவர்களாக இருக்கும் எங்கள் குழுவின் 8 பேர் இங்கு பிண்டப்பிரதானம் அளித்தோம், மற்றவர்கள் செய்யவில்லை. திரு. தேஷ்பாண்டே அவர்கள் இந்த பிண்டதானத்தை பிரம்ம கபாலத்திற்கருகில் செய்து வைத்தார், அந்த நடுங்கும் குளிரில் தந்தையின் வம்சத்தினர், தாயின் வம்சத்தினர், மாமன்மார் வம்சத்தினர், மனைவி வம்சத்தினர், சகோதரர்கள், சகோதரிகள், அவர்களுடன் தொடர்புடையவர்கள், நண்பர்கள், மற்றும் யாரை எல்லாம் நாம் மதித்து போற்றுகின்றோமோ அவர்களுக்கு என்று 32 வகையினருக்கு மந்திரம் சொல்லி எள் சாதம் தண்ணீர் அளித்து பின்னர் அந்த சாதத்தை பிரம்ம கபாலத்தில் வைத்து அனைவருக்கும் முக்தியளிக்க வேண்டி, அலக்நந்தாவில் அன்னத்தை இட்டு முக்கிய கடமையை முடித்தோம்.

ஜோஷிர்மட் லக்ஷ்மி நாராயணர் ஆலயம்

இதற்குள் சீதோஷ்ண நிலை மாறி மேக மூட்டம் அதிகமாகி மழைச்சாரல் துவங்கி விட்டது. அனைவரும் அவசர அவசரமாக இராகவேந்திரர் மடத்திற்கு ஒடினோம். தேஷ்பாண்டே அவர்கள் எங்கள் குழுவினருக்கு மதிய உணவிற்கு அங்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தார். திரு. தனுஷ்கோடி அவர்கள் பிண்டதானம் செய்யவில்லை என்பதால் அவர் இன்னும் பல முறை பத்ரிநாதரை தரிசனம் செய்து அவருக்கு படைக்கப்பட்ட மஹாபோக் பிரசாதத்தை பெற்றுக்கொண்டு வந்து எங்கள் அனைவருக்கும் வழங்கினார். இவ்வாறு பத்ரிநாதர் தரிசனம் மிகவும் அற்புதமாக முடிந்தது, மழையும் கொட்டத் துவங்கியது. அவசரமாக பேருந்துக்கு ஓடினோம், நடுங்கும் குளிரில் சட்டை இல்லாமல் அமர்ந்து பிண்டதானம் செய்ததால் முதலிலேயே உடல் நிலை சரியில்லாத திரு. தேவேந்திரரின் உடல் நிலை மிகவும் மோசமாகியது, வழிகாட்டி ஒரு மருத்துவரை அழைத்துக் கொண்டு வந்தார் அவர் வந்து சோதித்துவிட்டு ஒரு ஊசி போட்டு மருந்து கொடுத்து கீழே இறங்கியவுடன் முடிந்தால் மருத்துவமணையில் சேர்த்துவிடுங்கள் என்று அறிவுரை கூறினார். மதியம் 1:30 மணி வாயில் திறந்திருந்ததால் உடனே கீழே இறங்கினோம்.

ஆதி சங்கரர் தவம் செய்த 2500 வருடங்கள்

பழமையான கற்பக விருக்ஷம்

சிறிது நேரத்தில் மழை நின்று விட்டது. பின்னர் ஜோஷிர்மட் வந்து ஆதி சங்கரர் அமர்ந்து தவம் செய்த 2400 ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்த கற்பக விருஷத்தையும், அவர் தங்கியிருந்த குகையையும், அகண்ட ஜோதியையும் அவர் வழிபட்ட லக்ஷ்மி நாராயணரையும், தரிசனம் செய்து பின்னர் பீபல்கோட் வந்து முதல் நாள் தங்கிய அதே இடத்தில் தங்கினோம்.

ஆதி சங்கரர் சன்னதி நந்திகள்

பீபல்கோடி சுற்றுலா மாளிகை

இவ்வாறு நான்கு தலங்களுள் மூன்று தலங்களைதான் இந்த வருடம் தரிசிக்க முடிந்தது, திரும்பிவரும் நாள் நாங்கள் பட்டபாட்டையும், பஞ்ச ப்ரயாகை, பஞ்ச பத்ரி பற்றிய தகவல்களையும் அடுத்த பதிவில் காணலாமா அன்பர்களே.

இமயமலையில் ஒரு இனிய யாத்திரை -17

2012-01-21T09:06:00.000-08:00

பணிக்கு சென்று விட்டதால் உடனடியாக பதிவிட முடியவில்லை இனி யாத்திரையை தொடரலாம் அன்பர்களே. வண்டி ஓட்டுனர் கூறியது போல காலை 4 மணிக்கு பூலோக வைகுண்டமான பத்ரிநாத்திற்கு கிளம்பினோம்.

ஜோஷிர்மட் நரசிம்மர் ஆலயம் நுழைவாயில்

திருப்பிருதி திவ்ய தேசம்

பீப்பல் கோட்டில் இருந்து முதலில் நாங்கள் கருட்கங்காவை கடந்தோம். கருடவாகனத்தில் பத்ரிநாதர் பத்ரி வனத்திற்கு செல்லும் போது கருடனை இறக்கிவிட்டுச் சென்ற இடம் என்பதால் கருட்கங்கா ஆயிற்று. அடுத்த இடம் தங்கானி இந்த ஊரில் நாரினால் பின்னப்பட்ட கூடைகள் மலிவாகக் கிடைக்கின்றன. அடுத்து ஹெலாங், இங்கிருந்து 9 கி.மீ தொலைவில் பஞ்சகேதார்களில் ஒன்றான கல்பேஷ்வர் கோயில் உள்ளது. அடுத்த இடம் ஜோஷிர்மட். ஆழ்வார்களால் மங்களாசாசனம் செய்யப்பட்ட வடநாட்டுத்திருப்பதிகளில் ஒன்றான திருப்பிருதி என்று அழைக்கப்பட்ட ஜோஷிர்மட் என்னும் இத்தலத்தில் பெருமாளை முதலில் சேவித்தோம்.

ஜோஷிர்மட் ஆதி சங்கரர் மடம்

வாசுதேவர் ஆலய கோபுரம்

இந்த ஜோஷிர்மட் ஒரு இமயமலையின் பல தலங்களுக்கு நுழைவாயில் ஆகும். பத்ரிநாத், ஹேம்குண்ட் சாஹிப் என்னும் சீக்கியர்களின் புனிதத்தலம், மலர் பள்ளத்தாக்கு ஆகிய இடங்களுக்கு இங்கிருந்துதான் செல்ல வேண்டும். மேலும் திரிசூல், காமெட், நந்தாதேவி மலை சிகரங்களுக்கு மலையேறும் வீரர்களுக்கு ஜோஷிர்மட்தான் ஆதார முகாம். அவுலி என்னும் பனி சறுக்கு விளையாட்டுத்தலம் ஜோஷிர்மட்டின் அருகில் அமைந்துள்ளது. ஆதி சங்கர பகவத் பாதாள் நிறுவிய மடங்களில் ஒன்றான இம்மடம் மிகவும் புகழ் பெற்றது. இங்குள்ள கல்பவிருக்ஷத்தின் சுமார் 2400 வருடங்கள் பழமையானது. நரசிம்மர், துர்க்கையம்மன் கோவில்கள் முக்கியமானவை. இங்கிருந்து 11 கி.மீ தூரத்தில் தபோவனம் என்னும் பள்ளத்தாக்கில் பஞ்ச பத்ரிகளில் ஒன்றான பவிஷ்ய பத்ரி உள்ளது.

ஆலயவளாகத்தில் உள்ள் சீதாராமர் தண்ணீர்த் தொட்டி

முன்பே கூறியது போல ஜோஷிர்மட்டிலிருந்து மேலே செல்லும் வழியில் போக்குவரத்து ஒழுங்கு படுத்தப்பட்டுள்ளது காலை 5.30 மணிக்கு கதவு திறந்து வாகனங்கள் செல்ல அனுமதிக்கப்படுகின்றன. பின்னர் ஒரு மணிக்கு ஒரு முறை கதவு திறக்கப்படுகின்றது, அது போல பத்ரிநாத்தில் இருந்து கிளம்பி வருவதற்கும் குறிப்பிட்ட சமயங்கள் உள்ளன. மாலை ஆறு மணிக்கு மேல் வாகனங்கள் செல்ல அனுமதியில்லை கதவு அடைக்கப்படுகின்றது. யாத்திரிகளின் நன்மைக்காக இந்த ஏற்பாடு. நாங்கள் சுமார் ஐந்து மணியளவில் ஜோஷிர்மட்டை அடைந்தோம. வண்டி ஓட்டுநர் வண்டியை வரிசையில் நிறுத்தினார். கதவு திறக்க சமயம் உள்ளது என்பதால் நரசிங்கப் பெருமாளை தரிசிக்க சென்றோம்.

காலை சூரிய ஒளியில் பனிச்சிகரம்

இந்த கலி காலத்தில் நரசிம்ம மூர்த்தியின் கை உடைந்து விழும்போது ஜய விஜயர்களாகிய இரு மலைகள் இணைந்து தற்போது நாம் பத்ரிவனத்திற்கு பயணம் செய்யும் பாதை அடைபடும் அதற்குப்பின் இந்த பவிஷ்ய (வரும்காலம்) பத்ரியில்தான் நாம் பத்ரிநாதரை நாம் தரிசனம் செய்யமுடியும். குளிர்காலத்தில் பத்ரிநாத் கோயில் மூடப்படும் போது பத்ரிநாதர் இக்கோவிலில்தான் வந்து தங்குகின்றார்.

ஆதிசங்கரர் ஸ்தாபிதம் செய்த மடத்திற்கு அருகில் நரசிம்மர் சன்னதி அமைந்துள்ளது. இவர் சாளக்கிராம மூர்த்தி கூடவே, குபேரன், கருடன், பத்ரிநாதர், சீதா லக்ஷ்மணன் சகித இராமர், இராதா கிருஷ்ணர் சேவை சாதிக்கின்றனர். இந்த அதிகாலை வேளையிலும் கோவில் திறந்திருந்தது. அருமையாக பெருமாளை தரிசனம் செய்தோம்.

மறங்கொளாளரியுருவெனவெருவர ஒருவனது அகல்மார்வம்

திறந்து வானவர் மணிமுடிபணிதர இருந்த நலிமயத்துள்

இறங்கி ஏனங்கள் வளைமருப்பிடந்திடக் கிடந்தருகெரிவிசும்

பிறங்கு மாமணியருவியொடிழிதரு பிருதிசென்றடை நெஞ்சே!

என்ற திருமங்கையாழ்வாரின் திருப்பிருதி பாசுரம் சேவித்தோம்.

பெருமாளுக்கு எதிரில் பெரிய பிராட்டியார் சேவை சாதிக்கின்றார். தினமும் காலை 7 மணியளவில் நரசிம்மருக்கு அபிஷேகம் நடைபெறும் போது பெருமாளின் திருக்கரங்களை தரிசனம் செய்யாலாமாம். அதற்காக இரண்டாவது தடவை வாயில் திறப்பதற்காக காத்திருக்க வேண்டும் என்பதால் எங்களுக்கு அந்த பாக்கியம் கிட்டவில்லை.

ஆதி சங்கரரின் மடம் பூட்டியிருந்ததால் சென்று தரிசனம் செய்ய முடியவில்லை. அருகிலேயே வாசுதேவர் கோவில் உள்ளது இக்கோவில் வளாகம் பஞ்சாதாயன முறையில் அமைந்துள்ளது. நடுநாயமாக வாசு தேவராக மஹா விஷ்ணுவும், நான்கு திசைகளில் அஷ்டபுஜ கணேசராக விநாயகர், கௌரி சங்கரராக சிவன், காளியாக அம்பாள் மற்றும் சூரியன் சன்னதிகள் அமைந்துள்ளன. இவ்வாறு ஐந்து தெய்வங்களையும் வழிபடுவது பஞ்சாயதன முறை ஆகும். இக்கோவில் வளாகத்தின் தெய்வ மூர்த்தங்கள் அருமையான கலை நயத்துடன் அமைந்துள்ளன. மேலும் இக்கோவில் வளாகத்தில் நவதுர்க்கைக்கு தனி சன்னதி உள்ளது. ஷைலபுத்ரி, பிரம்மசாரிணி, சந்தரகாந்தா, கூஷ்மாண்டா , ஸ்கந்த மாதா , காத்யாயனி , காலராத்ரி , மஹா கௌரி, சித்திதாத்ரி என்று மலைமகள் அன்னை பார்வதியை வழிபடுவது நவதுர்க்கை வழிபாடு ஆகும். அருமையான வெண்கலத்தால் ஆன கருடன் சிலை மஹா விஷ்ணுவின் எதிரில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டிருக்கின்றார். இவ்வாறு நாங்கள் இரு கோவில்களையும் தரிசனம் செய்து முடிக்கவும், வாயில் திறக்கவும் சமயம் சரியாக இருந்தது. ஓடிச்சென்று பேருந்தில் அமர்ந்து பத்ரிநாத்தை நோக்கிய பயணத்தை தொடங்கினோம்.

விஷ்ணு ப்ரயாகை

புனல் மின்நிலையம்

ஜோஷிர்மடத்தை தாண்டியதும் விஷ்ணுபிரயாகையை கண்ணுற்றோம். தவுலி கங்காவும், அலக்நந்தாவும் சங்கமமாகும் இடம் இந்த விஷ்ணுபிரயாகையாகும். இங்கு ஒரு பாலத்தை கடந்து அலக்நந்தாவின் மறு கரைக்கு சென்றோம். இங்கு ஒரு தனியார் நிறுவனத்தினரின் அணை மற்றும் நீர்மின் நிலையம் உள்ளது. செல்லும் வழியில் சூரிய உதய நேரத்தில் சூரியன் பனி படர்ந்த சிகரங்களுக்கு தங்க முலாம் பூசிய அழகை கண்டோம். வழியில் நந்தா தேவி சிகரத்தை கண்டோம்.

பாண்டுகேஷ்வர் இராமர் ஆலயம்

ஹனுமன் ஆலயம்

பின்னர் கோவிந்த்காட்டை அடைந்தோம். இங்கிருந்துதான் ஹேமகுண்டம், மலர்ப்பள்ளத்தாக்கிற்கு செல்லும் பாதை பிரிந்து செல்கின்றது. பின்னர் பாண்டுகேஷ்வரை அடைந்தோம். இங்குதான் பாண்டு மஹாராஜா தனது இறுதி காலத்தை வசித்தாராம். பஞ்ச பத்ரிகளில் ஒன்றான யோகத்யான் பத்ரி இங்குள்ளது. இங்கே யோக தியானத்தில் பத்ரிநாதர் சேவை சாதிக்கின்றார். இங்கு மேலிருந்து வரும் வண்டிகளை ஒழுங்கு படுத்துவதற்கு ஒரு வாயில் உள்ளது எனவே எங்கள் வண்டி சுமார் அரை மணி நேரம் நின்றது. அப்போது அங்கிருந்த ஒரு இராமர் ஆலயத்தில் இராமரையும் அனுமனையும் தரிசனம் செய்தோம்.

வாயில் திறந்தவுடன் மேல் நோக்கி பயணத்தை தொடங்கினோம். முதலில் ஹனுமான் சட்டியில் அனுமனை தரிசித்தோம். அனுமன் பத்ரிநாதரை எண்ணி தவம் செய்தார் என்பது ஐதீகம். பீமன் மலர் பறிக்க வந்த போது ஹனுமன் கிழக்குரங்கு வடிவில் அமர்ந்திருந்தாராம், பீமன் தன் உடல் வலிமையின் மேல் கர்வம் கொண்டு அந்த குரங்கை தள்ளிப்போக சொல்ல, அதற்கு அந்த குரங்கு முடிந்தால் என் வாலை நகர்த்திப் போட்டுவிட்டு செல் என்று கூற பீமன் எவ்வளவு முயன்றும் வாலை நகர்த்தமுடியாமல் களைத்து நின்ற போது வாயு புத்திரன் காட்சி தந்து அருள் வழங்கினாராம். எனவே பாண்டவர்கள் பூஜித்த அனுமன் இவர்,. கோவில் அலக்நந்தாவின் கரையில் சிந்தூர வண்ணத்தில் அருமையாக அமைந்துள்ளது.

அடுத்து தேவ்தர்ஷனி இங்கிருந்துதான் பத்ரிவனம் துவங்குகின்றது. பத்ரிநாத்தை நெருங்க நெருங்க நர நாராயண சிகரங்கள் பல் வேறு முகங்களைக் காட்டியது. பத்ரிநாத் பேருந்து நிலயத்தை அடைந்தவுடன் நீலகண்ட சிகரத்தை ஒரு சிறு மணித்துளி நேரம் தரிசனம் செய்தோம். உடனே மேக மூட்டம் வந்து சிகரத்தை மறைத்துக்கொண்டது. இமய மலையின் பாடல் பெற்ற தலங்களுள் ஒன்று இந்த இந்திர நீலபர்வதம் என்று அம்மையின் ஞானப்பால் உண்ட ஆளுடையபிள்ளையாம் திருஞானசம்பந்தரின் பாடல் பெற்ற இந்த நீலகண்ட சிகரம்.

இந்திர நீல பர்வதம்

நீலகண்ட சிகரம்

அதிகாலை நேரத்தில்தான் இந்த அற்புத சிகரத்தை நாம் முழுமையாக தரிசிக்கமுடியும். இறைவன் இங்கே நீலாம்பிகை உடனுறை நீலாசல நாதராக சேவை சாதிக்கின்றார். இந்திரன் பூஜித்த தலம். மேகங்கள் எப்போதும் கவிழ்ந்து சூழ்ந்திருப்பதால் நீலப்பருப்பதம் கொஞ்சு தமிழில் பாடுகின்றார் ஞானசம்பந்தப்பெருமான்.

என்பொ னென்மணி யென்ன வேத்துவார்

நம்ப னான்மறை பாடு நாவினான்

இன்ப னிந்திரநீலப் பர்ப்பதத்

தன்பன் பாதமே யடைந்து வாழ்மினே

என்று பாடியுள்ளார் ஞானக்குழந்தை சம்பந்தப்பெருமான்.

GMVN சுற்றுலா மாளிகை - பத்ரிநாத்

அலக்நந்தா நதிக்கரையில் பத்ரிநாத்

இவ்வாறு பத்ரிநாதரை தரிசனம் செய்வதற்கு முன் ஒரு வைணவ திவ்ய தேசத்தையும், ஒரு சைவ பாடல் பெற்ற தலத்தினையும் தரிசனம் செய்தோம். எங்கள் பொருட்களயெல்லாம் GMVN சுற்றுலா மையத்தின் ஒரு அறையில் வைத்து விட்டு பத்ரிநாதரை தரிசனம் செய்ய கிளம்பினோம். அந்த தெய்வீக அனுபவத்தை அடுத்த பதிவில் காணலாமா அன்பர்களே?

இமயமலையில் ஒரு இனிய யாத்திரை -16

2012-01-01T09:38:00.000-08:00

சம்பாவில் ஒரு எலுமிச்சம் காயின் பனித்துளி

(படத்தை பெரிதாக்கி சிலந்தி வலையை பார்க்கவும்)

இமயமலையில் ஒரு இனிய யாத்திரை மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது. இறைவனை பார்க்க எத்தனை சிரமங்கள்!அவன் அருளால் தான் அவனை வழி பட முடியும் போல.அடுத்த பதிவுக்கு ஆவலுடன் காத்து இருக்கிறேன் என்று உற்சாகப்படுத்திய கோமதி அரசுக்கு மிக்க நன்றி.

வண்டியை பழுதுபார்த்தபின்

கணேசன், வைத்திலிங்கம்,

வண்டி ஒட்டுநர், சொக்கலிங்கம், வழிகாட்டி

சம்பாவில் மூன்று நாட்களாக அலைந்த களைப்பு தீர நன்றாக தூங்கினோம். வண்டி ஒட்டுனர் வண்டியில் சிறிது பழுது பார்க்கவேண்டும் என்றார் எனவே பழுதுபார்த்துவிட்டு புறப்படும் போது மணி ஒன்பதாகிவிட்டது. சம்பா ரிஷிகேசத்திலிருந்து 62 கி.மீ தூரத்தில் உள்ளது. இரம்மியமான சீதோஷ்ண நிலையைக்கொண்ட ஊர் இது. இங்கிருந்து முசோரிக்கு ஒரு பாதை உள்ளது இப்பாதையில் 21 கி.மீ தூரத்தில் இப்பகுதி மக்களின் குல தெய்வமான சூர்காந்தா தேவி கோவில் உள்ளது. இந்த சுற்றுலா இல்லத்திலும் அருமையான பூந்தோட்டம் இருந்தது வாலாட்டிக் குருவிகள் நிறைய தென்பட்டன. இங்கிருந்து கங்கோத்ரி பனி சிகரங்களை நன்றாக தரிசிக்க முடியுமாம். நாங்கள் இரவில் சென்று அதிகாலையிலேயே கிளம்பி விட்டதால் அந்த அற்புத காட்சி கிட்டவில்லை காலையில் சம்பாவில் பனி அதிகமாக இருந்ததும் ஒரு காரணம்.

ராஜாகேத் இந்தப்பாலத்தை முதலிலேயே

கடந்திருந்தால் கேதார்நாத் சென்றிருப்போமா??

சம்பாவில் இருந்து புது தெஹ்ரி வந்தடைந்தோம். இனி தெஹ்ரி அணையைப்பற்றி சிறிது காணலாமா? ஏனென்றால் பாதை அடைபட்டிருந்ததால் அணையின் மேல் பயணம் செய்தது எங்களுக்கே ஒரு ஆச்சரியமாக இருந்தது. பழைய தெஹ்ரி நகர் கர்வாலைச் சேர்ந்த சுதர்ஷன் சா மகாராஜாவால் நிர்மாணிக்கப்பட்டது. தேவ பிரயாகை, உத்தரகாசி, ஸ்ரீநகர், தில்வாரா செல்லும் நான்கு பாதைகளும் கூடும் இடம் தெஹ்ரி. பாகீரதி நதியும் பிலன் கங்காநதியும் சங்கமமாகும் இடத்தில் இப்போது தெஹ்ரி அணை கட்டப்பட்டுள்ளது. 260 அடி உயரத்தில் உலகத்திலேயே உயர்ந்த அணையாக இந்த அணை விளங்கும். இந்த அனையின் மூலமாக சுமார் ஆயிரம் மெகாவாட் மின்சாரம் தயாரிக்க முடியும். இவ்வளவு உயரமான அணை என்பதால் பழைய தெஹ்ரி நகரம், கர்வால் இராஜ அரண்மணை, கண்டா கர் எனப்படும் மணிக்கூண்டு முதலிய மூழ்கிவிட்டன. முதலில் இந்த அரண்மனையில்தான் புரோகிதர்கள் கூடி பத்ரிநாத் திருக்கோவில் திறக்கும் மற்றும் மூடும் நேரத்தை முடிவு செய்வார்கள். இந்த நகருடன் சேர்ந்து ஆயிரக்கணக்கான கிராமங்களும் நீரில் இன்று மூழ்கிவிட்டன. இவ்வணைக்கான பூர்வாங்கப்பணிகள் 1961ல் போடப்பட்டது, திட்டம் 1972ல் தொடங்கியது. 1976ல் கட்டுமானப்பாணிகள் துவங்கின. 2006ல் அடியேனுடன் பணிபுரியும் டேராடூனில் பணி புரியும் அன்பர்கள் தெஹ்ரி நகரம் முழுகுகின்றது அதை பார்த்துவிட்டு வருகின்றோம் என்று இங்கு வந்து விட்டுப்போனது நினைவுக்கு வருகின்றது. சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் இந்த அனைக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர் ஆயினும் தெஹ்ரி அணை வளர்ந்து இன்று நிற்கின்றது. அணை இப்போழுது முழுதுமாக நிறைந்து நிற்கின்றது. மூன்று நாட்களாக பல்வேறு கோணங்களில் இந்த அணையை பார்த்த நாங்கள் இன்று இந்த அணையைக் கடந்தோம்.

வழியில் ஒரு பள்ளி

இராணுவ வீரர்கள் எங்கள் நண்பர்களானார்கள்

முதலில் தெஹ்ரி அணையை சுற்றிக்கொண்டு செல்லும் பாதையில் சென்றோம் அங்கு பாதை நிலச்சரிவால் பாதை அடைபட்டுக்கிடந்தது. சுமார் ஒரு மணி நேரத்திற்கு மேல் காத்திருந்த பிறகு அன்பு கூர்ந்து அணை அதிகாரிகள் வண்டிகள் அணையின் மேல் செல்ல அனுமதி அளித்தனர். ஆனால் யாரும் புகைப்படம் எடுக்கக்கூடாது என்று கூறினார். ஒன்றன் பின் ஒன்றாக மிக மெதுவாக வண்டிகள் செல்ல அனுமதித்தனர். நாங்கள் புறப்படும் அவசரத்தில் இரவி சாரை மறந்து விட்டுவிட்டோம், அவர் எப்படியோ முதல் நாள் நாங்கள் நட்பு செய்து கொண்ட இராணுவ வாகனத்தில் ஏறி எங்களை வந்தடைந்தார். அணையை கடந்து இராஜாகேத்தை அடைந்தோம். நதியின் குறுக்காக இருந்த பாலத்தை வழிகாட்டி காட்டி நேற்று முன் தினம் நாம் இந்த பாலத்திற்கு 3 கி.மீ தூரத்தில்தான் மாட்டிக்கொண்டோம். அன்று அந்த நிலச்சரிவு இல்லாமல் இருந்திருந்தால் நாம் கேதார்நாத் தரிசனத்தை முடித்திருக்கலாம் என்று கூறினார். எல்லாம் அவர் செயல் நம் கையில் இருக்கின்றது எப்படியாவது பத்ரிநாதரையாவது தரிசனம் செய்ய வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டோம். அங்கிருந்து கதோலியா வழியாக மலேதா என்ற ஊருக்கு அருகில் டெல்லி பத்ரிநாத் தேசிய நெடுஞ்சாலையை அடைந்தோம். நடுவில் நாங்கள் கடந்த பாதை ஒரே சேறும் சகதியுமாக இருந்தது. இரண்டு மூன்று இடங்களில் வண்டி மாட்டிக்கொள்ளும் அபாயமும் இருந்தது. ஆயினும் எப்படியோ வண்டி ஓட்டுநர் சமாளித்து மலேதா கொண்டு வந்து சேர்த்தார். அப்பாடா என்று பெருமூச்சு விட்டோம் அந்த கடவுளுக்கு நன்றி செலுத்தினோம்.

இவ்வழியில் பல வர்ண பட்டாம்பூச்சிகளைக் கண்டோம், பூப்பூவா பறந்து போகும் பட்டுப்பூச்சி அக்கா, நீ பள பளன்னு போட்ட்டிருப்பது யார் கொடுத்த சொக்கா என்னும் பாடல்தான் நினைனவுக்கு வந்தது.

தெஹ்ரி அணை

(எதிரே உள்ள மலையில் பாதையை கீழே சென்று கடக்க முடியாததால் பாலத்தின் மூலமாக கடந்தோம்)

கடல் போன்று விளங்கும் தெஹ்ரி அணையின் நீர்.

தேசிய நெடுஞ்சாலைதான் (NH-109) என்றாலும் பல்வேறு இடங்களில் நிலச்சரிவுகளினால் பாதை ஒரு வழிப்பாதையாகத்தான் இருந்தது. அந்த இடங்களில் சிறிது வேகம் குறைந்தது ஆனால் எங்கும் தடைப்படவில்லை. அலக்நந்தா நதியை முதலில் இங்கு தரிசனம் செய்தோம் இனிப்பயணம் இந்த ந்தியின் கரையிலேயே இருந்தது. முதலில் கர்வாலின் ஸ்ரீநகர் என்னும் ஊரை அடைந்தோம். ஒரு காலத்தில் தெஹ்ரி கர்வாலின் தலைநகராக விளங்கிய நகரம். இந்நகருக்கு ஸ்ரீநகர் என்னும் பெயர் வர ஒரு சுவையான வரலாறு உள்ளது. இங்கு ஸ்ரீயந்திரம் என்னும் ஒரு பெரிய பாறை இருந்தது, அதைப் பார்ப்பவர்கள் கூட துன்பம் அடைந்தார்கள். அதன் மேல் கால் பதித்தவர்கள் மாண்டு போயினர். 8ம் நூற்றாண்டில் ஆதி சங்கர பகவத பாதாள் இங்கு வந்த போது அந்த பாறையைத் தூக்கி அலக்நந்தாவில் தலை கீழாக எறிந்து மக்களுக்கு முக்திஅளித்தார். இந்நகரில் கமலேஷ்வர் ஆலயம் உள்ளது. திருமால் ஆயிரம் தாமரை மலர்களாகல் அர்ச்சனை செய்யும் போது ஒரு மலர் குறைந்ததால் தன் கண்ணையே எடுத்து அர்ச்சனை செய்ய அதற்கு மகிழ்ந்த சிவபெருமான் மஹாவிஷ்ணுவிற்கு சுதர்சன சக்கரம் வழங்கிய கோவில் என்பது ஐதீகம். இங்குதான் துணை இராணுவப் பயிற்சி பள்ளி உள்ளது. இங்கிருந்த GMVN அலுவலகத்தில் இது வரை நாங்கள் செலவு செய்த பணத்தைத் திரும்பப்பெற்றுக்கொண்டு பயணத்தை தொடர்ந்தோம்.

தெஹ்ரி அணையிலிருந்து பாயும் நீர்

பின்னர் நாங்கள் ருத்ரபிரயாகையை அடைந்தோம். ப்ரயாகை என்றால் சங்கமம். இங்கு கேதார்நாத்திலிருந்து ஓடி வரும் மந்தாங்கினியும், பத்ரிநாத்திலிருந்து ஓடி வரும் அலக்நந்தாவும் சங்கமம் ஆகின்றன. இங்கிருந்து கேதார்நாத் செல்லும் பாதை பிரிகின்றது. நாங்கள் நேராக பத்ரிநாத் நோக்கி சென்றோம். பஞ்ச பிரயாகை என்னும் ஐந்து சங்கமங்களின் விவரங்களை இன்னொரு பதிவில் காணலாம். நாங்கள் ருத்ரபிரயாகை அதையும் போதே மணி மாலை 4மணியாகி விட்டது, மதிய உணவு ஸ்ரீநகரில் உண்ணலாம் என்று நினைத்தோம் அது முடியவில்லை இங்கும் சாப்பிடாமல் கையில் இருந்த நொறுக்குத் தீனிகளை கொறித்துக்கொண்டே கிளம்பினோம். இதை ஏன் சொல்கின்றேன் என்றால் இது போன்ற பயணத்தின் போது சிறிது, இனிப்பு, காரம், சாக்லெட், பிஸ்கட், ரொட்டி முதலியன கொண்டு செல்வது மிகவும் நல்லது. அதுவும் பெரிய குழுவாக செல்லும் ஆளுக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சம் கொண்டி சென்று அனைவரும் கூடி காக்கை போல கூடி உண்டு மகிழலாம்.

ஸ்ரீநகருக்கு அருகில் அலக்நந்தா நதி

இது ஒரு பொன் மாலைப் பொழுது

ஒரு அழகிய ரோஜா மொக்கு

கரிய மலைப்பாம்பு போல வளைந்து நெளிந்து செல்லும் பாதையின் ஒரு பக்கம் அலக்நந்தா துணையாக வர மறுபக்கம் ஓங்கி உயர்ந்த பச்சைக் கம்பளம் போர்த்தியது போல மலைகள் விளங்க ருத்ரபிரயாகையிலிருந்து பின்னர் கர்ணபிரயாகையை கடந்தோம், பிண்டார் கங்காவும் அலக்நந்தாவும் சங்கமிக்கும் இடம் இது இங்கு வரும் போது அநேகமாக இருட்டிவிட்டது. அடுத்து நந்த பிரயாகையை கடந்தோம். நந்தாதேவி சிகரத்திலிருந்து பாய்ந்துவரும் நந்தாங்கினியும் அலக்நந்தாவும் சங்கமிக்கும் இடம். இரவானாலும் எப்படியும் பிபல்கோட் அடைய வேண்டும் என்று வண்டி ஓட்டுநர் வண்டியை ஒட்டிச்சென்றார். பின்னர் சமோலி என்னும் ஊரைத் தாண்டி இரவு சுமார் 8 மணியளவில் பீபல்கோட் அடைந்தோம். பசிய மரங்களைக் கொண்ட மலையின் மடியில் பச்சைப் பாய் விரித்தாற் போல சமவெளி வயல்களின் நடுவில் அமைந்துள்ள அழகான ஊர் இது. இவ்வூரில் இட்லி தோசை கிடைக்கும் என்று கூறினார்கள், உடம்பு சரியில்லாத தேவேந்திரன் மட்டும் வெளியே சென்று சாப்பிட்டுவிட்டு வந்தார். காலையில் 4 மணிக்கு புறப்பட்டால் ஜோஷிர்மட்டில் 5:30 மணிக்கு முதல் கேட் திறக்கும் போது பத்ரிநாத் நோக்கி சென்று விடலாம் என்று வழிகாட்டியல்ல வண்டி ஓட்டுநர் கூறினார். இரவில் வண்டி ஓட்ட அவர் தயாராக இருந்தது குறித்து மகிழ்ச்சியுடன் காலையில் இருந்து பேருந்தில் பயணம் செய்த அலுப்புத்தீர படுக்கச்சென்றோம். தாங்களும் சிறிது ஒய்வெடுத்துக்கொள்ளுங்கள் அன்பர்களே

அன்பர்கள் அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு (2012) `நல்வாழ்த்துக்கள்.

பொன்னு பதினெட்டாம் படி பூஜை

2011-12-30T20:17:00.000-08:00

சாமியே சரணம் பொன் ஐயப்பா

நம்மை உயரத்திற்கு ஏற்றுபவை படிகள். மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம் என்ற நால்வரும் அவரவர்களுக்கு உரிய முறையில் நம்மை உயர்த்தும் ஏணிப்படிகள் அல்லவா? ஆண்டவன் ஆலயத்தில் அமைந்துள்ள படிகள் புனிதத் தன்மையுடையவை. விஷ்ணுவாலயங்களில் பெருமாளின் கர்ப்பகிரகங்களில் உள்ள படிகள் “ படியாய் கிடந்து உன் பவளவாய் காண்பேனே” என்று திருவேங்கடவனின் தரிசனம் எப்போதும் விரும்பிய குலசேகராழ்வாரின் பெயரால் “குலசேகரன்படி” என்றே அழைக்கப்படுகின்றது. அது போலவே கண்கண்ட தெய்வமாய் கலியுக வரதனாய் சத்திய சொரூபனாய், தர்மசாஸ்தாவாய் ஹரிஹரசுதன் ஐயன் ஐயப்பன் எழுந்தருளி அருள் பாலிக்கும் சபரிமலையின் “ சத்தியம் காக்கும் பொன்னு பதினெட்டாம் படிகள்” மிகவும் தெய்வத்தன்மை வாய்ந்தவை. உலகில் எந்த கோவிலிலும் இல்லாத தேவதாவிச்வாஸம் இந்த படிகளுக்கு உண்டு. சென்ற வருடம் ஐயப்ப சுவாமியின் விரத காலத்தில் சென்னை இராஜ அண்ணாமலை புரத்தில் சபரி மலையைப்போலவே அமைக்கப்பட்டுள்ள ஐயப்பன் ஆலயத்தில் பதினெட்டாம்படி பூஜையை காணும் பாக்கியம் கிட்டியது அதை அன்பர்களாகிய தங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளவே இந்தப் பதிவு. இப்பதிவில் பதினெட்டாம்படி பூஜையின் மகத்துவத்தை காணலாம் வருங்கள் அன்பர்களே.

நலம் தரும் சபரிமலை யாத்திரைக்கு அன்னதானப் பிரபுவை செல்லும் பக்தர்கள் நாற்பது நாட்கள் விரதமிருந்து , இருமுடி சுமந்து, பெருங்காட்டு வழியில் கல்லும் முள்ளும் காலுக்கு மெத்தையாக சரண கோஷத்துடன் இரவு பகல் பாராமல் நடந்து, கங்கை நதி போல் புண்ணிய நதியாம் பம்பையில் நீராடி, புனிதர்களாய் அய்யப்ப தரிசனம் செய்யக் கிளம்பும் பக்தர்கள் சபரிமலைக்கோவிலின் முன்னால் காணப்படும் தெய்வாம்சம் நிரம்பிய பதினெட்டுப் படிகளின் மீது கால் வைத்துத் தாண்டியே அய்யனின் சனன்தியை அடைய வேண்டும். இந்த சபரிமலைப் பயணத்தின் தத்துவமனைத்தும் இந்தப் பதினெட்டுப் படிகளில் அடங்கியுள்ளதென ஆன்றோர் கூறுவர்.

ஈசனுக்கு கயிலாயம். மாலவனுக்கு வைகுண்டம், பிரம்மனுக்கு சத்ய லோகம் போல பூத நாதனுக்கு பொன்னம்பலம். புராணங்களின் படி ஸ்ரீதர்ம சாஸ்தாவின் திரு அவதாரம் தான் ஐயப்பன். உலகில் தர்மத்தை நிலை நாட்ட ஹரிஹரர்கலுக்கு மகனாய் அவதரித்த சாஸ்தா, மஹிஷி வைதிக்காக பந்தளராஜன் இராஜசேகரனுக்கு பம்பையாற்றங்கரையில் பாலகனாய் கிடைக்கப்பெற்று பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் ராஜ சேவகம் செய்து, துர்மந்திரியின் சூழ்ச்சியினால் பல இன்னல் அனுபவித்து, தாயான மஹாராணியின் பொய் தலைவலிக்காக புலிப்பால் கொண்டு வர கானகம் வந்து அங்கு நாரத முனிவர் மூலம் தன் அவதார ரகசியம் உணரப்பெற்று, மஹிஷியை வதைத்து தேவர்கள் துன்பம் துடைத்தார். அதனால் அகமகிழ்ந்த இந்திரன் சபரிமலைக்கு எதிரில் உள்ள காந்த மலையில் பொன் மயமான அம்பலம் ஒன்றைக்கட்டி அதன் மையத்தில் ஞான பீடம் என்ற சிம்மாசனத்தை ஏற்படுத்தி ஐயனை அதில் அமர கோரினான். யக்ஷ, கின்னர, கிம்புராதிகள் வாத்தியங்களை முழங்க , தேவ கன்னியர் நடனமாட, முனிவர்கள் வேதம் ஒத தேவர்கள் ஜெய கோஷம் எழுப்ப மணிகண்டன் ஞான பீடத்தில் அமர எழுந்தருளினார், பன்னிரண்டு வயது பாலகன் உருவில் நடந்து வரும் ஐயன் உயரமாக அமைந்திருக்கும் சிம்மாசனத்தில் உட்கார சிரமப்படக்கூடாதென்று அங்கிருந்த பதினெட்டு தேவதைகள் கீழிருந்து பீடம் வரை படிக்கட்டுகள் போல வரிசையாகப் படுத்துக்கொள்ள தர்மசாஸ்தா அந்த பதினெட்டு தேவதைகளின் மேல் தனது மலர்ப்பாதம் பதித்து ஏறி ஞான பீடத்தில் அமர்ந்து தேவர்களின் பூஜையை ஏற்றுக்கொண்டார். இவ்வாறு தேவர்கள் காந்தமலையின் மேல் உள்ள ஐயனுக்கு செய்யும் பூஜையின் மாலை கற்பூர ஆரத்தியே மகர ஜோதி என்பது ஐதீகம். பின்னர் ஐயன் தன் கடமையை முடிக்க தேவர்கள் புலிகளாக மாறி, தாய்க்கு புலிப்பால் கொண்டு வந்து பந்தள இராஜனுக்கு உண்மையை உணர்த்தி பம்பா நதிக்கரையிலுள்ள சபரிமலையில் தனக்கு ஒரு கோவில் கட்டப்பணித்து ஒரு அம்பால் அவ்விடத்தை காட்டி மறைந்தார்.

பின்னர் ஒரு சமயம் வேட்டையாட வந்த மன்னனுக்கு ஐயன் பட்டபந்த வடிவம் பூண்டு, சின்முத்திரை, ஆனந்த முத்திரை இவைகளுடன் சேவை சாதித்து பதினெட்டு தேவதைகள் இங்குள்ளது போலவே சபரி மலையில் என்னை பதினெட்டு படிகளுடன் பிரதிஷ்டை செய்யவும். இப்படிகளுக்கு ஜீவப்ரதானம் செய்யவும், விக்ரஹபிரதிஷ்டைக்கு ஸ்ரீபரசுராமர் வந்து சேருவார், தேவ சிற்பி விஸ்வகர்மா கட்டிட வேலைகளை கவனித்துக்கொள்ளுவார். யோகபட்டாஞ்சிதமான தவநிலையில் உள்ள என்னை போற்றி வணங்குபவர்கள் நற்கதி பெறுவர் என்று அருளினார்.

சத்ய தர்மங்களை காவல் தெய்வங்களாக கொண்டு நான் வசிக்கும் சபரி மலையில் என்னை தரிசனம் செய்ய வரும் பக்தர்களுக்கு அவரவர்களின் விரதநியமங்களுக்கு ஏற்ப பலாபலன்களை இந்த தேவதைகள் அருளுவார்கள். ஆகவே மனமார மண்டலகால நியமநிஷ்டையுடன் பிரம்மச்சரியம் காத்து, புலன் ஐந்து, பொறி ஐந்து, கோசங்கள் ஐந்து இவற்றுடன் மும்மலங்களையும் கூட்டி பதினெட்டு கரணங்களை அடக்கி எவனொருவன் முறையாக அந்தப்படிகளை கடந்து வந்து என்னை சரணடைகின்றானோ அவன் முக்தி என்னும் வீடுபேற்றை அடைவான்.

பதினெட்டாம் படி மிகவும் புனிதமானதாவும், முக்கியமானதாகவும் இக்கோவிலில் கருதப்படுகின்றது. சத்ய தர்மங்களின் வடிவில் கடுத்தஸ்வாமி, கருப்பஸ்வாமி, கருப்பாயி அம்மா காவல் தெய்வங்களாய் வாள் ஏந்தி காவல் காக்கின்றனர். மனதில் பக்தியின்றி, நியமநிஷ்டை குறைவாக வரும் பக்தர்களை இந்த பதினெட்டு தேவதைகளின் மேல் கால் வைக்க இவர்கள் அன்மதிப்பதில்லை என்பது ஆன்றோர் கருத்து.

தமது யாத்திரையில் ஏறும் போது ஒரு முறையும், தரிசனம். நெய்யபிஷேகம் செய்தபின் விடைபெறும் போது ஒரு முறை மட்டுமே இப்படிகளை பயன்படுத்த வேண்டும். சிலர் இருமுடி இல்லாமாலும், மண்டலகால அளவு விரதம் இல்லாமலும், இப்படிகளின் மகிமை தெரியாமல் ஏறி விடும் போது இப்படிகளின் புனிதம் கெடாமல் இருப்பதற்கும், நெறியாக முறையாக ஏறுபவர்களுக்கு நற்பலன்களை தர, இந்த படிகளுக்கு சக்தி கூடவும் இக்கோயில் திறக்கும் ஒவ்வொரு மாத நாளும் “படி பூஜை” செய்து, தந்திர முறையில் இப்படிகளுக்கு புனிதத்தன்மையையும், மகிமைகளையும் புனருத்தாரணம் செய்கின்றனர்.

சபரி மலையின் முக்கிய தந்த்ரிகள் இந்த படிபூஜை செய்யும் உரிமையை பெற்றிருக்கின்றனர். இவர்கள் ஒவ்வோரு படி தேவனையும் தனித் தனியாக விளித்து தியானம், ஆவாஹனம் என்று சோடசோபசார பூஜைகள் செய்து, விஸர்ஜனம் செய்து அதன் புனிதத்தன்மையை இன்றளவும் பாதுகாத்து வருகின்றனர்.

பின்னாளில் இவ்வாலயம் பல தடவை தீக்கிரையாகியது, பல தடவை கொள்ளையர்களின் தாக்குதலுக்கும் இலக்லாயிருக்கின்றது, அப்போதெல்லாம் இப்படிகளுக்கு எந்த சேதமும் ஏற்படவில்லை. பிறகு ஸ்ரீதர்மசாஸ்தாவே அய்யப்பனாக அவதரித்து , ஆலயத்திருப்பணி நடத்தி இந்த திருப்படிகளில் தனது மலர்ப்பாதங்களை வைத்து கடந்து விக்கிரஹ பிரதிஷ்டை செய்து ஜோதி வடிவில் அவ்விக்கிரகத்தில் கலந்தார் என்பர். இவ்வாறு மஹாவிஷ்ணுவின் அவதாரமான பரசுராமரால் பூஜிக்கப்பட்டு தெய்வாம்சம் பெற்ற இந்த பதினெட்டுப்படிகள் மீண்டும் ஐயனின் தாமரைப் பாதங்கள் பட்டு புனிதம் மிகுந்து “சத்தியமான பொன்னு பதினெட்டாம் படி” என்ற அடைமொழியுடன் இன்றும் காட்சி தருகின்றன.

இந்திரியங்கள் ஐந்து : கண், காது, மூக்கு, நாக்கு, உடல்

புலன்கள் ஐந்து : பார்வை, கேட்டல், சுவாசம், ருசி, ஸ்பரிசம்

கோசங்கள் ஐந்து : அன்னமய கோசம், பிராணமய கோசம், மனோமய கோசம், ஞானமய கோசம், ஆனந்தமய கோசம்

குணங்கள் மூன்று: ஸத்வ குணம், ரஜோகுணம், தமோகுணம்.

இந்த பதினெட்டையும் ஜெயித்து, அல்லது கட்டுப்படுத்தி, இந்த பதினெட்டுப்படிகளை கடப்பவர்களுக்கு “ எல்லாம் ஒன்றே, அந்த ஒன்றின்றி வேறில்லை : என்ற உண்மை புலப்படும். ஸத் அல்லது ஆன்மா அல்லது பரப்ரமம் என்ற தெய்வ ஸாக்ஷாத்காரம். இதுதான் ஸ்ரீஐயப்பன் கோவில் முன்வசமுள்ள பதினெட்டுப்படிகள் போதிக்கும் தத்துவம். இவற்றை கடந்தால் “தத்வமஸி” நீ எதை நாடி வந்தாயோ அதே நீயாக உள்ளாய் என்னும் உபநிஷத் வாக்கியத்தை விளக்கும் வண்ணம் நித்தியனாய். சத்தியனாய், சாசுவதனாய், ஸச்ச்சிதானந்த ரூபனாய் ஒளி விட்டு பிரகாசிக்கின்றான் சுவாமி ஐயப்பன்.

முன்ஜென்ம பாவ புண்ணியங்களுக்கேற்ப, பிறவிமுதலே, காமகுரோதங்கள் எனபப்தும் பதினெட்டு துர்குணங்களுடன் பிறக்கும் மனிதர்கள், இப்பிறவியிலும் தொடர்ந்து பாவச்செயல்களைப் புரிந்து தாங்கொணா பாவச் சுமையை தாங்கி நிற்கின்றனர். இவர்கள் வருடம் தோறும் முறையாக மாலை அணிந்து, விரதம் இருந்து சபரிமலை வந்து இந்த புண்ணிய பதினெட்டாம் படியைக் கடக்கும் போது ஒவ்வொரு துர்க்குணங்களாக நீங்கி ஒவ்வொரு சித்தியாக மிகுந்து தொடர்ந்து பதினெட்டு முறை பயணம் செய்யும் அவர்கள் சித்த புருஷர்களாய் மேல்நிலைக்கு உந்தப்பட்டு தெய்வத்திற்கு நிகராக போற்றபப்டுகின்றனர்.

லோக நாயகனாய் சபரிமலையில் வீற்றிருக்கும் ஐயன் ஐயப்பசுவாமியை தரிசனம் செய்யும் அதிகாரம் அனைவருக்கும் ( சில குறிப்பிட்ட நியதிகளின் படி) உள்ளது. யார் வேண்டுமானாலும் சபரி மலை கோவில் திறந்திருக்கும் நாட்களில் பம்பையில் சென்று நீராடி, சபரிமலை ஏறி, சன்னிதானத்தின் வடக்குப்பகுதியில் உள்ள படிக்கட்டுகளின் மூலம் சென்று பூத நாதனை, ஹரிஹரசுதனை, பந்தளத்து இராஜனை, பம்பா நதி தீரனை, வாபரின் தோழனை தரிசனம் செய்யலாம். ஆனால் புனிதமான இந்த பொன்னு பதினெட்டாம் படி வழியாக சன்னிதானம் அடைந்து ஐயனை தரிசிக்க விரதம், இருமுடி அவசியம்.

சத்தியம் காக்கும் சத்தியமான பொன்னு பதினெட்டாம் படிகளே சரணம்!

சரணம்! சரணம்! சரணம் பொன் ஐயப்பா!

இமயமலையில் ஒரு இனிய யாத்திரை -15

2011-12-30T05:00:00.000-08:00

தங்கள் குழுவினர் என்ன செய்தார்கள் என்று அறிய ஆவலாக உள்ளது எவ்வளவு சீக்கிரம் முடியுமோ அவ்வளவு சீக்கிரம் பதிவிடுங்கள் என்று வேண்டிய ஸ்பார்க் கார்த்தி அவர்களுக்கு மிக்க நன்றி. ஐயா உங்களுக்காக இதோ அடுத்த பதிவு.

உத்தரகாசி சுற்றுலா மையம்

ஜீப்பில் கேதார்நாத்திற்கு புறப்படுகின்றோம் (12-09-10)

எனவே அன்றைய தினம் (11-09-10) வழிகாட்டியை அழைத்து பேருந்து வராவிட்டாலும் பரவாயில்லை எப்படியாவது ஜீப் வழியாக எங்களை மேலே அழைத்து செல்லுங்கள் எப்படியாவது முழு யாத்திரையும் முடிக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டோம். யாத்திரை சுமுகமாக செல்லாமல் ஜான் ஏறினால் முழம் வழுக்குவது போல சென்று கொண்டிருந்ததால் அவருக்கும் ஒன்றும் சுரத்தில்லை. ஆயினும் அவர்களது துணை மேலாளரிடம் பேசி ஒப்புதல் வாங்கிக்கொண்டார். இன்னும் ஒரு சின்ன பிரச்னையும் தோன்றியது. உத்தர காசியில் நாங்கள் இருவர் தங்கும் அறையில் தங்குவதால் அதற்குண்டான அதிகப்படி வாடகையை நாங்கள் தர வேண்டும் என்று அதன் மேலாளர் கேட்க, இதில் எங்கள் தப்பு என்ன தங்கள் பேருந்து பழுதானதால் தானே நாங்கள் இங்கு தங்க வேண்டி வந்தது என்று கூறி அவரை சமாதனப்படுத்தினோம். எப்படியும் அடுத்த நாள் இங்கிருந்து சென்று விடலாம் என்ற நம்பிக்கையில் தூங்கசென்றோம்.

மலை வளம் மேகமூட்டத்தினூடே (12-09-10)

அடுத்த நாள் (12-09-10) காலையில் எழுந்து தயாராகி பேருந்து நிலையம் சென்று விசாரித்த போது தராசு செல்லும் வழி நாங்கள் வரும் போது மாட்டிக்கொண்ட அதே இடத்தில் நிலச்சரிவு ஏற்பட்டதால் அடைபட்டுள்ளது எனவே வேறு வழியாக செல்ல வேண்டும் என்றார்கள். எனவே இரண்டு ஜீப்களில் பயணப்பட்டோம்.

JCB யந்திரம் நிலச்சரிவை சரி செய்யும் காட்சி

நிலச்சரிவின் பின்புலத்தில் பேருந்து செல்லும் காட்சி

உத்தரகாசியில் இருந்து கேதார்நாத் செல்ல இரு பாதைகள் உள்ளன அவை என்னவென்று முதலில் காணலாமா? அன்பர்களே

புறப்படும் இடம்	செல்லும் இடம்	தூரம் கி.மீ	உயரம் மீ
உத்தரகாசி	தாராசு	28	1036
தாராசு	தெஹ்ரி	37	770
தெஹ்ரி	தன்சாலி	65	976
தன்சாலி	சிர்வடியா	31	2134
சிர்வடியா	தில்வாரா	42	671
தில்வாரா	அகஸ்தியமுனி	10	762
அகஸ்தியமுனி	குண்ட்சட்டி	15	976
குண்ட்சட்டி	குப்தகாசி	5	1479
குப்தகாசி	நாலா	3	1475
நாலா	ஃபடா	11	1601
ஃபடா	ராம்பூர்	9	1646
ராம்பூர்	சோன்பிரயாகை	3	1829
சோன்பிரயாகை	கௌரிகுண்டம்	5	1982
கௌரி குண்டம்	கேதார்நாத்	14(நடை)	3583

இரண்டாவது வழி உத்தரகாசி – தெஹ்ரி - கடோலியா - கன்சாலி – குட்டு– பன்வாலி –மக்கு – த்ரியுக் நாராயண் – சோன்பிரயாக் – கௌரி குண்டம் –கேதார்நாத்.

எங்கள் பேருந்தில் திரு.வைத்தி (13-09-10)

நாங்கள் இன்றைய தினம் இந்த இரண்டு வழிகளிலும் செல்ல முடியாததால் மூன்றாவது வழியில் தெஹ்ரி அணையின் பின்பக்கமாக பயணம் செய்தோம். உத்தரகாசியிலிருந்து சௌரங்கி கால் என்னும் இடத்திற்கு பயணம் செய்தோம், பாதியில் குட்டீதி மாதா கோவில் உள்ளது. சௌரங்கி காலில் காலை உணவை முடித்துக்கொண்டோம். அங்கு ஒரு அருமையான சிவன் கோயில் இருந்தது அவரை வணங்கிப்புறபட்டோம். செல்லும் வழியில் தேவேந்திரனின் உடல் நிலை மேலும் மோசமாகியது, ஜீப்பில் குலுங்கி குலுங்கி பயணம் செய்ததால் சாப்பிட்ட கொஞ்சமும் வாந்தி ஆகிவிட்டது, எப்படியோ பயணத்தை தொடர்ந்தோம். இப்பாதை கிராமப்பாதை என்பதால் ஒரு வழிப்பாதைதான், நடு நடுவே கிராமங்கள் வந்தன, கீழே ஓடும் ஆறு செழுமையான நெல் வயல்கள் மலையின் சரிவில் என்று அற்புதமாக காட்சியை பார்த்துக்கொண்டே பயணம் செய்தோம். போகப் போக தெஹ்ரி அணையின் நீர் அதிகமாகிக்கொண்டே வருவதைப் பார்த்தோம்,மலையில் ஏறு உச்சியை நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தோம் மேகங்கள் வந்து உரசி சென்றன, மழைச்சாரல் வேறு துவங்கியது. இவ்வாறு பயணம் செய்து கோடார், லம்ப்காவ் வழியாக ராஜாகேத் என்னும் ஊரை நோக்கிச்சென்றோம். மலை உச்சியை அடிந்து விட்டோம் அது வரை எந்த பிரசனையும் இருக்கவில்லை சுமார் 3 கி.மீ இருக்கும் போது மீண்டும் ஒரி நிலச்சரிவு. பயணம் தடைப்பட்டது. அங்கு ஒரே ஒரு கடை மட்டுமே இருந்தது. ஒரு மணி நேரம் தங்கினோம். மேகங்கள் ஆட்டிய கண்ணாமூச்சி நாடகத்தையும் மழை பெய்யும் அழகையும், அந்தப் பகுதி மக்கள் எதுவும் நடக்காதது போல தங்கள் வயல்களில் பணி செய்வதையும், பெண்கள் மலையேறி சென்று, புல் மற்றும் சுள்ளிகள் பொறுக்கிக்கொண்டு வருவதையும் பார்த்தோம். இன்னும் மூன்று கி.மீதான் இங்கு மாட்டிக்கொண்டேமே என்று வழ்காட்டி நொந்து கொண்டார். வேறு வழியில்லாமல் அந்த ஒத்தைக் கடையில் கிடைத்ததை சாப்பிட்டுவிட்டு உத்தரகாசிக்கே திரும்பி கிளம்பினோம். வரும் வழியில் ஜீப் ஓட்டிகளின் கிராமம் வந்தவுடன் அவர்கள் அதற்கு மேல் வரவிரும்பாமல் எங்களை அங்கேயே இறக்கி விட்டனர். வழி எல்லா இடங்களிலும் அடைபட்டு கிடப்பதால் யாரும் உத்தரகாசிக்கு வர தயாராக இருக்கவில்லை. கடைசியாக இரண்டு ஜீப்காரர்கள் வந்தனர் அதிக பணம் கொடுப்பதாக சொன்னபின், அவர்களும் வழியில் ஒரு குறுக்கு வழியில் செல்ல யத்தனித்தனர், அவர்களிடம் பேசி தாஜா செய்து சென்ற வழியிலேயே திரும்பி வந்து உத்தரகாசி அடைந்தோம்.

நிலச்சரிவு காட்சிகள்

உத்தரகாசியில் போன மச்சான் திரும்பி வந்தான் பூமணத்தோட என்று வந்து இறங்கிய போது நொந்து நூடுல்ஸ் ஆகிவிட்டோம் என்பார்களே அது போல்தான் இருந்தது எங்கள் நிலை. ஒரு நாள் முழுவதும் சுற்ரியும் பயன் இல்லாமல் போனது, அதுவும் இல்லாமல் இரண்டு நாட்கள் வீணாகப்போனது. தேவேந்திரன் உடல் நலம் மோசமானதால் சிலர் இனி எங்கும் செல்ல வேண்டாம் இப்படியே ரிஷிகேஷ் சென்று விடலாம் என்று கூற ஆரம்பித்தனர். எப்படியோ அவர்களை சமாதனம் செய்து கேதார்நாத் செல்ல வேண்டாம், பத்ரிநாத் மட்டும் செல்லலாம், பேருந்து கோவில் வரையில் செல்லும் என்பதால் அதிக பிரச்னை இருக்காது, மேலும் உடல் நலம் இலலாமல் யாத்திரை வந்த கோபால் பெருமாளை தரிசனம் செய்ய முடியும் என்பதாலும் அனைவரும் அதற்கு ஒப்புக்கொண்டனர். அப்போது பேருந்து ஓடுனரிடமிருந்து போன் வந்தது, வண்டி சரியாகி விட்டது காலையில் உத்தரகாசி வந்து விடுவோம் என்று கூறினார். இனி அடுத்த நாள் எப்படி விடியப்போகின்றதோ என்று தூங்கச்சென்றோம்.

தெஹ்ரி அணையின் சில காட்சிகள்

இன்னும் ஒரு நிலச் சரிவு

சாலையோரம் மேயும் குதிரைகள்

அடுத்தநாளும் (13-09-10) விடிந்தது காலை உணவை முடித்தோம், பேருந்தும் வந்து சேர்ந்தது, மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் அதில் ஏறி , நல்ல பாதையிலேயே பயணம் செய்து சம்பா சென்று விடலாம் என்று புறப்பட்டோம், முதலில் உத்தரகாசியின் சுரங்கபாதையை கடந்து தராசு அடைந்தோம். அங்கிருந்த நிலச்சரிவு சரிசெய்யப்பட்டிருந்தது. சின்யாலி சௌர் நோக்கி சென்றோம் அங்கே ஒரு நிலச்சரிவு, ஒரு ஜீப் மாட்டிக்கொண்டிருந்தது. JCB யந்திரம் வந்து நிலச்சரிவை சரி செய்து கொண்டிருந்த போது எங்களுடன் மாட்டிக்கொண்ட இரண்டு இராணுவ லார்களில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்த தமிழ் போர் வீரர்களுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். எங்களுக்கு முன் சென்ற ஒரு பேருந்தின் உள்ளேயே ஒரு பாறை வந்து விழுந்ததில் ஒரு பயணி காயம் அடைந்து விட்டார் என்று கேள்விப்பட்டோம். அங்குள்ள மக்கள் சிலர் காலில் GUM BOOT அணிந்து கொண்டு அந்த சேற்றில் நடந்து கடந்து சென்றனர். இவர்களைப் பார்த்து ஆச்சிரியப்படாமலிருக்க முடியவில்லை. சுமார் இரண்டு மணி நேரத்தில் இந்த நிலச்சரிவு சரி செய்யப்பட்டது. பின்னர் கண்டிசௌர் என்ற இடத்தில் மதிய உணவை உண்டோம்.

அந்தி நேர செக்கர் வானம்

ஒரு அழகிய மலர்

அதற்கு பிறகு பயணம் மெதுவாகவே இருந்தது, பல்வேறு இடங்களில் நிலச்சரிவு என்பதால் பாதை ஒருவழிப்பாதை ஆகிவிட்டது. மேலும் அதிக நிலச்சரிவில் மாட்டவில்லை. அதற்குள் மாலையாகி விட்டது. அந்தி வானம் செந்நிறமாகி எல்லாவற்றையும் செக்க சேவேல் ஆக்கியதை புகைப்படம் பிடித்தோம். சிறிது சூரிய வெளிச்சம் வந்ததால் ஈரம் மேகமாகி மேலே சென்று மழையாக பொழியும் நிகழ்ச்சியை இரசித்தோம். எப்படியும் சம்பா அடைந்து விடவேண்டும் என்று ஓட்டுனர் இரவிலும் வண்டியை ஒட்டினார். இரவில் மலைகளின் பல இடங்களில் கிராமங்களில் மின் ஒளியில் ஒளிரும் அழகை கண்டு இரசித்தோம். காலையில் புறப்பட்ட நாங்கள் இவ்வாறு பல தடங்கல்களை கடந்து இரவு 8 மணியளவில் சம்பா அடைந்து, மிகவும் தேவைப்பட்ட ஒய்வெடுத்தோம். அடுத்த நாள் என்ன நடந்தது பத்ரிநாத் செல்ல முடிந்ததா? என்பதை அடுத்த பதிவில் காணலாம் அன்பர்களே.

இமயமலையில் ஒரு இனிய யாத்திரை -14

2011-12-29T03:37:00.000-08:00

முக்தி தரும் சக்தி ஆலயங்கள் இரண்டையும் மிகவும் திருப்தியாக தரிசனம் செய்த மகிழ்ச்சியுடன், எங்களது பேருந்து பழுதாகி ஹர்சில் கிராமத்திலேயே நின்று விட்ட காரணத்தினாலும், ஜீப் எதுவும் கிடைக்காத காரணத்தாலும், அரசு பேருந்தில் புறப்பட்டோம், ஆகியாவின் உயர்ந்த பாலமான புது வர்ணத்தில் மிளிர்ந்து கொண்டிருந்த ஜாட்கங்கா பாலத்தைக் கடந்து வரும் போது பாகீரதியின் மறு கரையில் உள்ள முக்பா கிராமத்தில் கங்கா மாதா வந்து தங்கும் கோயிலை வழிகாட்டி காட்டினார், பேருந்தில் இருந்தே புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டோம்.

பைரான் காட் பைரவர் ஆலயம்

பின்னர் பைரான்காட் கடக்கும் போது பைரவர் ஆலயத்தையும் புகைப்படம் எடுத்துகொண்டோம். இறங்கி தரிசனம் செய்ய முடியவில்லை. இருபக்கமும் ஓங்கி வளர்ந்த, வானத்தை ஒட்டடை அடிக்கும் தேவதாரு மரங்கள், சல சலவென்று பாய்ந்து ஒடும் பாகீரதி, காற்றில் மென்மையான ஈரம் என்று சுகமான பயணம், மலைப்பாம்பு போல நெளிந்து நெளிந்து செல்லும் மலைப்பாதையில். நடுவில் ஒரு கிராமத்தில் வண்டி ஓட்டுனர் தேநீர் அருந்த வண்டியை நிறுத்தினார். அங்கு ஆப்பிள் பழங்கள் கிலோ 20 ரூபாய்க்கும், பேரிக்காய் கிலோ 15 ரூபாய்க்கும் தொட்டுக்கொள்ள மிளகாய்ப்பொடியுடன் விற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள், நாம் இங்கு புகைவண்டியில் பயணம் செய்யும் போது கொய்யாப்பழம் வாங்கி சாப்பிடுவது போல அங்கு ஆப்பிள் பழத்தை வாங்கி சாப்பிட்டுக்கொண்டே பயணத்தை தொடர்ந்தோம்.

வழியெங்கும் தேவதாரு மரங்கள்

ஹர்சில் என்னும் இந்த கிராமம் ஹரி-சிலா என்பதின் திரிபு என்று கூறுகிறனர். ஜாலந்தரின் மனைவி மஹா தன்னை ஏமாற்றி ஜாலந்தரன் வதமாக காரணமாக இருந்ததால் கல்லாக போக சாபம் கொடுத்தாள் எனவே மஹாவிஷ்ணு பாறையானதால் இவ்விடம் ஹரிசிலா ஆனதாம்.

முன்னரே கூறியது போல நாங்கள் பதிவு செய்திருந்தது அனைவரும் சேர்ந்து தங்கும் அறைகளுக்குத்தான், உத்தரகாசியில் உள்ள GMVN தங்கும் விடுதியில் இருவர் தங்கும் அறைகள்தான் உள்ளன , எனவே நாங்கள் கங்கோத்ரியில் இருந்து திரும்பி வரும் போது பட்வாரி என்னும் ஊரில்தான் தங்க ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டிருந்தது. பட்வாரிக்கும் உத்தரகாசிக்கும் இடையே 30 கி.மீ தூரம். பட்வாரியிலிருந்து ஒரு நடைபாதை வழி கங்கோத்ரிக்கும், மற்றொரு நடைபாதை கேதார்நாத்திற்கும் உள்ளது. எங்கள் வழிகாட்டி அங்கேயே நாம் இறங்கிக்கொள்ளலாம் என்று கூறினார், முதலிலேயே பிரம்மகாலில் மாட்டிக்கொண்டது போல இங்கு மாட்டிக்கொண்டால் என்ன செய்வது என்று பயந்து, உத்தரகாசி சென்று விடலாம் என்று அடம் பிடித்து, GMVN கூடுதல் மேலாளரிடம் பேசி, உத்தரகாசி செல்வதற்கு அனுமதி பெற்று இரவில் உத்தரகாசி அடைந்தோம். ஆனால் உத்தரகாசியிலிருந்தும் இரண்டு நாட்கள் வெளியே செல்ல முடியாமல் மாட்டிக்கொண்ட கதையை தொடர்ந்து படியுங்கள்.

எழில்மிகு உத்திரகாசி GMVN சுற்றுலா இல்லம்

எழிலார்ந்த பூந்தோட்டம்

சுற்றுலா இல்ல தோட்டத்தில் திரு.இரவி

யமுனோத்ரி தீர்த்ததை அடைக்கும்

தேவராஜன், தனுஷ்கோடி, சொக்கலிங்கம்

மறு நாள் காலை பேருந்து இல்லை என்பதால் இங்கேயே இன்று தங்கி உத்தரகாசியை சுற்றிப் பாருங்கள் என்று வழிகாட்டி கூறினார் எனவே அதற்கு ஒத்துக்கொண்டு அங்கு தங்கினோம். அன்றைய தினம் விநாயகர் சதுர்த்தி தினமாகும் என்பதால் இங்குள்ள கோவில்களை காணச் சென்றோம். முதலில் உத்தரகாசி நகரைப் பற்றி சிறிது தெரிந்து கொள்வோமா? இந்நகரம் ஒரு மாவட்ட தலை நகரம். கங்கோத்ரி செல்பவர்களுக்கு இந்நகரம் நுழைவாயிலாக உள்ளது. இந்நகரமே ஒரு புண்ணிய ஸ்தலம் உத்தர் என்றால் வடக்கு உத்தர காசி என்பது வடக்கு காசி என்று பொருள். புராணங்களில் இவ்விடம் பாராஹாத் என்று அறியப்பட்துள்ளது. காசியில் உள்ளது போல் இரண்து ஆறுகள் இங்கு பாகீரதியுடன் கலக்கின்றது இந்த சங்கமங்களுக்கு இடையே இந்நகரம் அமைந்துள்ளது. எனவே இந்நகரம் சௌமிய காசி அதாவது புனித காசி என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது. கங்கையின் கரையில் உள்ள ஐந்து காசிகளில் இதுவும் ஒன்று. காசியில் உள்ளது போலவே விஸ்வநாதர் ஆலயமும், மணிகர்ணிகா ஸ்நான கட்டமும் உத்திர காசியிலும் உள்ளது.

இந்நகரம் பாகீரதியின் கரையில் ஐந்து யோசனை தூரம் பரவியுள்ளது என்று புராணங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது. ஸ்கந்த புராணத்தில் கேதார் காண்டத்தில் கலியுகத்தில் தெய்வங்கள் வாசம் செய்யும் இவ்விடத்தில் தங்குவது முக்தி நல்கும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. கடல் மட்டத்திலிருந்து 1150 மீ உயரத்தில் இமயமலையின் மடியில் பாகீரதியின் கரையில் இந்நகரம் அமைந்துள்ளது.

உத்தரகாசியில் பாகிரதியின் அழகு

இரண்டு நாட்கள் உத்தர காசியில் தங்கினோம்

என்ன செய்தோம்?

மோகன், வைத்தி, தனுஷ்கோடி, தேவராஜன்

சொக்கலிங்கம், இரவி, கணேசன், கோபாலன், ரேணுகா, இராதாகுமாரி, தேவேந்திரன், மனோகரன்

(நன்றாக சாப்பிட்டுத் தூங்கினோம்)

பாண்டவர்களின் பாதம் பட்ட புண்ணிய பூமி இது. முன்னர் நாம் பார்த்த லாக்ஷாகிரகத்தில் (அரக்கு மாளிகையில்) இருந்து ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் ஆலோசனைப்படி சுரங்கத்தின் மூலமாக தப்பித்த பாண்டவர்கள் வெளியே வந்த இடம் உத்தரகாசி. மேலும் அர்ச்சுனன் தவம் செய்து பாசுபதஸ்திரம் பெற்ற இடம் உத்தரகாசி. ஜமதக்னி முனிவரின் ஆசிரமம் இங்குதான் அமைந்திருந்தது, பரசுராமர் தந்தையின் ஆனைப்படி தன் தாயார் ரேணுகாதேவியின் சிரம் கொய்த பூமியும் இதுதான். ஆயிரமாயிரம் தபோவானர்கள் தவம் செய்த பூமி இந்த பூமி. ஆதி காலத்தில் பாதைகள் இல்லாத போது இந்நகரம்தான் சார்தாம் யாத்திரையின் நுழைவாயிலாக இருந்துள்ளது. பாகில்ய, இந்திரகீல், வருணாவத், ஐராவத மலைகள் இந்நகரின் நான்கு திசை காவல் அரணாக உள்ளன. இவற்றுள் வருணாவத் மலையின் அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ளது. சித்திரை மாதத்தின் கிருஷ்ணபக்ஷ திரயோதசியன்று வாருணி என்னும் இந்த வாருணாவத் மலையை கிரி வலம் வரும் விழா நடைபெறுகின்றது. அன்றைய தினம் முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களும் இம்மலையில் வந்து அருளுகின்றனர். தேவர்கள் கூடும் சமௌ கி சௌரி என்னும் இடம் இந்நகரில் அமைந்துள்ளது. இன்றும் இந்நகரத்தில் உள்ள தெய்வ மூர்த்தங்கள் வருடத்தில் ஒரு நாள் இங்கு கூடி பக்தர்களுக்கு நடனக்காட்சி அருளுகின்றார்கள். ஆதிகாலத்தில் இருந்தே திபெத்திய வணிகர்கள் இந்நகரத்தில் கணவாய் வழியாக வந்து வணிகம் செய்துள்ளனர்.

விஸ்வநாதர் ஆலய முன் வாயில்

உத்தரகாசி விஸ்வநாதர் சன்னதி

உத்தரகாசியில் பல் வேறு திருக்கோயில்கள் உள்ளன. இவற்றுள் முதன்மையானது காசி விஸ்வநாதர் ஆலயம் ஆகும் இங்கு அன்னை திரிசூல வடிவில் வணங்கப்படுகின்றாள். மேலும் ஜெய்ப்பூர் மன்னர் கட்டிய ஏகாதச ருத்ரர் ஆலயம், ஞானேஸ்வரர் ஆலயம், காளி மாதா ஆலயம், பரசுராமர் கோயில். குடேடி தேவி ஆலயம் ஆகிய பல ஆலயங்கள் உள்ளன. ஜடபரதர் மற்றும் பல ஆசிரமங்களும் உள்ளன. மேலும் ஜவஹர்லால் நேரு மலையேற்ற பயிற்சிப் பள்ளியும் இவ்வூரில் உள்ளது. இந்நகரம் சில வருடங்களுக்கு முன் கடுமையான நில நடுக்கத்தால் பாதிக்கப்பட்டு ஏராளமான சேதம் ஏற்பட்டது. ஆனால் பீனீக்ஸ் பறவையைப் போல எல்லாம் சரி செய்யப்பட்டு இன்று முன்னை விட பொலிவாக விளங்குகின்றது இந்நகரம்.

மார்க்கண்டனுக்காக யமனை உதைத்த பரமன் சன்னதி

GMVN சுற்றுலா இல்லங்கள் எல்லாம் மிகவும் சிறப்பான முறையில் அருமையான பூங்காக்களுடன் பராமரிக்கப்படுகின்றன. இந்த உத்தரகாசி சுற்றுலா பாகீரதி நதிக்கரையோரம் அருமையான மலர்தோட்டத்துடன் புல்வெளியுடனும் அமைந்துள்ளது. காலை எழுந்தவுடன் சன்னலை திறந்து சூரிய ஒளியில் மின்னும் பாகீரதியின் அழகை வர்ணிக்க வார்த்தைகளே இல்லை. அவ்வளவு இரம்மியமான காட்சி பாகீரதி பாயும் அழகை நேரம் போவது தெரியாமல் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கலாம், ஆனால் நாங்கள் தேவையில்லாமல் பேருந்து பழுதாகி விட்டதால் இங்கு மாட்டிக்கொண்டதால் மனது அதில் ஒன்றவில்லை. வழிகாட்டி இங்குள்ள கோவில்களுக்கு சென்று வரலாம் என்று கூறியதால் அப்படியே நடந்து காசி விஸ்வநாதர் ஆலயத்திற்கு புறப்பட்டு சென்றோம்.

விஸ்வநாதர் விமானம்

மிகவும் புராதமான ஆலயம், சிவபெருமான் மார்க்கண்டேயனுக்காக யமனை உதைத்த மிருத்யுஞ்செய மூர்த்தியாய் தெற்காக சாய்ந்த வண்ணமும் அன்னை மலைமகள் பார்வதி பிரமாண்ட திரிசூல வடிவிலும் அருள் பாலிக்கின்றனர் இந்தக்கோவிலில். ஸ்கந்த புராணத்தில் கேதார் காண்டத்தில் உத்தர காசியின் மகிமை இவ்வாறு கூறபப்ட்டுள்ளது. கலி காலத்தின் காசி இது. பூமியில் பாவம் அதிகரித்து அரக்கர்கள் நடமாடும் காலத்தில் நான் இமய மாலியில் தங்குவேன் கலை காலத்தில் கிழக்கு காசியைப் போல வடக்கு காசியும் பெருமை மிக்கதாகவும் விளங்கும் என்று சிவபெருமான் கூறுகின்றார். இங்கே சிவபெருமான் சுயம்பு லிங்க ரூபத்தில் அருள் பாலிக்கின்றார். கருவறையில் பார்வதி மற்றும் கணேசர் சிலைகளும் உள்ளன. வெளியே நந்தியெம்பெருமான் காவல் காக்கின்றார். தற்போது உள்ள இக்கோவிலை தெஹ்ரி இராச்சியத்தின் அரசன் சுதர்சன் சாவின் பாரியாள் இராணி கானேடி தேவி 1857l இக்கோவிலை கத்யூரி அமைப்பில் கற்றளியாக கட்டினாள். பின்புறத்தில் வாரணாவது மலை அருமையான் பின்புலமாக விளங்குகின்றது. மார்க்கண்டனுக்காக யமனை உதைத்த வரலாறு இத்தல ஐதீகமாக விளங்குகின்றது. எனவே சிவலிங்கம் தெற்கு நோக்கி சாய்ந்துள்ளது, வடநாட்டுக்கோயில்களில் நாமே, பால் , தண்ணீர் அபிஶேகம் சிவபெருமானுக்கு செய்யலாம். இங்கும் நாங்கள் பால் அபிஷேகம் செய்து வில்வம் சார்த்தி விஸ்வநாதரை வழிபட்டோம்.

விஸ்வநாதர் விமானம்
பின் புறத்தில் வார்ணாவத பர்வதம்

அன்னை இங்கே பிரம்மாண்ட 19.5 அடி உயர திரிசூலமாக வணங்கபப்டுகின்றாள். இந்த திரிசூலம் விஸ்வநாதர் சன்னதிக்கு நேரெதிராக அமைந்துள்ளது. ஒரு சமயம் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் யுத்தம் நடந்த போது இந்த திரிசூலம் பய்ன்படுத்தப்படது. இந்த யுத்ததில் திரிசுலம், பரசு, சுதர்சனம் ஆகிய மூன்று ஆயுதங்களின் சக்தி உள்ளது எனவே தேவர்கள் வெற்றி பெற்ற பின் இந்த திரி சூலத்தை இங்கே ஸ்தாபிதம் செய்தனர். அன்றிலிருந்து இத்திரிசூலம் அம்மனாக வணங்கப்படுகின்றாள். நாம் கையால் இந்த சூலத்தை தொட்டால் அது ஆடும் ஆகவே இதன் அடியைக் காண பிரிட்டிஷார்கள் முயற்சி செய்தார்களாம் ஆயினும் இந்த திரிசூலத்தின் அடியை காண முடியவில்லையாம். பிரம்மாண்ட மூன்று தலைகளுடன் பரசு ஒரு பக்கத்துடன் அருமையாக அருட்காட்சி தருகின்றது திரிசூலம். மகர சங்கராந்தி சமயத்தில் இங்கு மாஹ் மேளா என்னும் விழா ஒரு வாரகாலம் நதைபெறுகின்றது. அப்போது லக்ஷ கணக்கில் பக்தர்கள் இங்கு கூடி பாகீரதியில் ஸ்நானம் செய்து விஸ்வநாதரை வழிபடுகின்றனர்.

திரி சூல ரூபத்தில் பார்வதி மாதா

வெளிப்பிரகாரத்தில் பிரம்மாண்ட அரசமரம் உள்ளது. மேலும் சாக்ஷி கோபால் ஆலயம் மற்றும் மார்க்கண்டேயர் சன்னதி உள்ளன. மேலும் விநாயகருக்கும் துண்டி ராஜனுக்கும் தனி சன்னதிகள் உள்ளன. இங்கு விநாயகர் சதுர்த்திக்கு அதிக முக்கியத்துவம் இல்லை போல தோன்றியது. அருகில் இருந்த ஒரு இராமர் கோவிலுக்கு சென்று விட்டு வரும் போது இக்கோவிலின் மரத்தடியில் இரண்டு சாதுக்களை பார்த்தோம் அதில் ஒருவர் 10 அடி ஜடாமுடியுடன் அமர்ந்திருந்தார். இவர் தமிழில் பேசி எங்களை ஆச்சிரியப்படுத்தினார். சிறு வயதில் பஞ்சகாலத்தில் இங்கு ஓடி வந்தவர், இங்கேயே சந்நியாசி ஆகி தங்கி விட்டாராம். அவர் அருகில் இருந்தவர் வங்காளத்தை சேர்ந்தவராம் இவர்கள் அமாவாசையன்று அன்னதானம் செய்து வருகின்றோம் என்று கூறினார். நாங்கள் அன்னதானத்திற்கு பணம் கொடுத்த போது அதை கைகளினால் வாங்கவில்லை. தரையில் வைத்துவிடச்சொன்னார். பூமியில் பட்ட எதுவும் தானம் இல்லையாம் எனவே தரையில் வைக்க சொன்னார்.

ஜைனக் கோவில்

ஒரு அழகிய ரோஜா மலர்

விஸ்வநாதரை திவ்யமாக தரிசனம் செய்துவிட்டு வந்த பிறகு சுற்றுலா இல்லம் சென்றோம். மதிய உணவு உண்ட பின் மற்ற கோவிகள்ளையும் நேரு மலையேற்ற பயிற்சி பள்ளியையும் சென்று காணலாம் என்று வந்தோம், ஆனால் உணவு உண்டபின், உண்ட மயக்கம் தொண்டனுக்கும் உண்டு என்றபடி ஒரு வாரமாக பயணம் செய்து கொண்டு இருப்பதால் மிகவும் அசதியாக இருந்ததால் சென்று ஒய்வெடுத்தோம். இன்றைய தினம் இவ்வாறு உத்தர காசியில் கழிந்தது. இனி அடுத்த நாள் என்ன நடந்தது என்பதை அடுத்த பதிவில் காணலாமா? அன்பர்களே.